Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 11 maja 2009 r., w sprawie o sygn. akt V SA/Wa 624/09, Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. wezwał M. N. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Jako podstawę prawną podano § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W zażaleniu na powyższe zarządzenie skarżący wniósł o jego zmianę w sposób, który zwolniłby go z tej opłaty. Stwierdził, że obecna sytuacja materialna jego i jego rodziny jest bardzo zła i nie stać go na zapłacenie wpisu. Przedstawił kopię postanowienia sądu z dnia 21 kwietnia 2009 r. o wpisaniu go do Rejestru Dłużników Niewypłacalnych.
Na wezwanie Sądu o sprecyzowanie, czy ww. pismo należy traktować jako zażalenia na zarządzenie czy jako wniosek o przyznanie prawa pomocy, skarżący wyjaśnił, że złożył zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw.
W myśl art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), w postępowaniu sądowoadministracyjnym strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Odstępstwem od tej zasady są przepisy regulujące zwolnienie od kosztów zawarte w dziale V, rozdział III ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Art. 239 p.p.s.a. wymienia podmioty zwolnione z obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Określony tym oraz następnymi przepisami zakres przedmiotowy i podmiotowy zwolnienia od kosztów sądowych z mocy ustawy nie obejmuje stron skarżących decyzje wydane w sprawach dotyczących transportu drogowego, wobec których brak jest prawomocnego postanowienia o przyznaniu prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym. (por. postanowienie NSA z dnia 25 marca 2009 r., sygn. akt II GZ 60/09)
Stwierdzenie przez skarżącego, iż ze względu na złą kondycję finansową jego i jego rodziny nie jest w stanie uiścić należnego wpisu, nie jest przyczyną, dla której można uznać zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu za wadliwe i podlegające uchyleniu lub zmianie. Powoływane przez skarżącego okoliczności dotyczące sytuacji majątkowej mogłyby być brane przez sąd administracyjny pod uwagę przy rozpatrywaniu wniosku o przyznanie prawa pomocy. Tymczasem w celu skutecznego zakwestionowania prawidłowości wydania ww. zarządzenia strona powinna powołać się na naruszenie przez Przewodniczącego Wydziału obowiązujących przepisów, np. poprzez wezwanie do zapłaty wpisu w nieprawidłowej wysokości lub mimo przysługującego stronie ustawowego zwolnienia od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że Przewodniczący Wydziału prawidłowo zarządził pobranie wpisu od skargi wniesionej przez stronę na decyzję Ministra Finansów utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. o odmowie umorzenia połowy kary pieniężnej nałożonej w związku z wykonywaniem transportu drogowego bez posiadania wymaganej licencji i bez opłaty za przejazd po drogach krajowych, w kwocie 200 zł. Zgodnie mianowicie z powołanym w zarządzeniu § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), w sprawach skarg niewymienionych w ustępach poprzedzających wpis stały wynosi 200 zł.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sad Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 w związku z art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.