Uzasadnienie
W piśmie z dnia 16 sierpnia 2013 r. R. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. skargę na postanowienie Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...]. Od skargi nie został uiszczony wpis sądowy.
Zarządzeniem z dnia 6 września 2013 r., sygn. akt V SA/Wa 2045/13, Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia.
W zażaleniu na powyższe zarządzenie skarżący podniósł, że znajduje się w trudnej sytuacji finansowej.
Postanowieniem z dnia 16 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zarówno zwolnienie od kosztów sądowych jak i ustanowienie adwokata.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.; dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jak stanowi art. 230 § 2 p.p.s.a., pismami, o których mowa w art. 230 § 1 p.p.s.a., są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania.
W myśl art. 220 § 1 zd. 1 i 2 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.
Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że mimo zgodności z prawem zaskarżonego zarządzenia, skarżący nie jest obowiązany do uiszczenia kwoty wpisu, bowiem po wydaniu zaskarżonego zarządzenia zostało mu przyznane prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.