Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 11 czerwca 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 436/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. przywrócił Miastu [...] (skarżący) termin do wniesienia skargi na informację o negatywnym wyniku procedury odwoławczej Zarządu Województwa [...] (organ) z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie negatywnego rozpoznania protestu.
Sąd stwierdził, że strona skarżąca - Miasto [...] - złożyła wniosek o dofinansowanie projektu pt. "Budowa krytej pływalni w [...] wraz ze zjazdem z drogi publicznej i niezbędną infrastrukturą techniczną" Działanie 8.2 Infrastruktura szkolna i sportowa Osi Priorytetowej VIII Infrastruktura społeczna Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007-2013, w ramach konkursu nr [...].
Z załączonego do skargi pisma z dnia [...] lutego 2010 r. wynikało, iż ww. wniosek nie otrzymał dofinansowania z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego z powodu wyczerpania dostępnej alokacji. W związku z tym wniosek został umieszczony na liście rezerwowej. Dodatkowo poinformowano wnioskodawcę, iż Zarząd Województwa [...] dokona wyboru projektów umieszczonych na liście rezerwowej w momencie pojawienia się wolnych środków w ramach wymienionego konkursu.
Pismem z dnia 3 marca 2010 r. Miasto [...] złożyło protest dotyczący oceny merytorycznej i strategicznej wniosku.
W odpowiedzi na protest, pismem z dnia [...] marca 2010 r. Zarząd Województwa [...] poinformował wnioskodawcę, iż środek odwoławczy mu nie przysługuje. Zgodnie z regulaminem konkursu, wnioskodawca ma prawo wnieść środek odwoławczy w przypadku negatywnej oceny projektu, przy czym przez negatywną ocenę projektu należy rozumieć taką sytuację, w której projekt negatywnie przeszedł którykolwiek z etapów jego oceny tj. został odrzucony. Umieszczenie projektu na liście rezerwowej nie może być utożsamiane z negatywną jego oceną w rozumieniu art. 30b ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.
Dnia 10 maja 2010 r. Miasto [...] złożyło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. wskazując w jej treści, iż dotyczy ona negatywnej oceny projektu pt. "Budowa krytej pływalni w [...] wraz ze zjazdem z drogi publicznej i niezbędną infrastrukturą" dokonanej w dniu [...] sierpnia 2009 r. przez Urząd Marszałkowski Województwa [...]. Jednocześnie strona skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi, "z uwagi na błędne pouczenie, iż środek odwoławczy w przedmiotowej sprawie nie przysługuje".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. przywracając skarżącemu termin do wniesienia skargi stwierdził, że stosownie do art. 30b ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712 – dalej ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju) procedura odwoławcza jest uruchamiana w przypadku negatywnej oceny projektu. W takim przypadku w pisemnej informacji, o której mowa w art. 30a ust. 3, właściwa instytucja zawiadamia wnioskodawcę o wynikach oceny jego projektu, zamieszcza ich uzasadnienie oraz pouczenie o możliwości wniesienia środka odwoławczego wraz ze wskazaniem terminu przysługującego na jego wniesienie, sposobu wniesienia oraz oznaczenia właściwej instytucji, do której środek ten należy wnieść.
Jak wynika z akt sprawy, pismem z dnia [...] lutego 2010 r. strona została poinformowana, iż jej wniosek nie otrzymał dofinansowania z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego z powodu wyczerpania dostępnej alokacji oraz że został umieszczony na liście rezerwowej. Pismem z dnia 3 marca 2010 r. Miasto [...] złożyło protest dotyczący oceny merytorycznej i strategicznej, w odpowiedzi na który, pismem z dnia [...] marca 2010 r. jednostka zarządzająca poinformowała wnioskodawcę, iż środek odwoławczy mu nie przysługuje, gdyż umieszczenie projektu na liście rezerwowej nie może być utożsamiane z negatywną jego oceną w rozumieniu art. 30b ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.
Zgodnie z art. 30b ust.4 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, właściwa instytucja informuje wnioskodawcę na piśmie o wynikach procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, na zasadach określonych w art. 30 c. Stosownie do art. 30d ust. 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju na prawo wnioskodawcy do wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie wpływa negatywnie błędne pouczenie lub brak pouczenia, o którym mowa w art. 30b ust.
4. W niniejszej sprawie jednostka zarządzająca wydając informację z pouczeniem o nieprzysługiwaniu środka odwoławczego w piśmie z dnia [...] marca 2010 r., wprowadziła stronę (niereprezentowaną przez profesjonalnego pełnomocnika) w błąd. W związku z tym, że mocą art. 30b ust. 4 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju błędne pouczenie nie może szkodzić stosującej się do niego stronie, wina skarżącego w uchybieniu terminu do wniesienia skargi została, zdaniem Sądu, wyłączona. W powyższym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) Sąd przywrócił stronie termin do wniesienia skargi.
W zażaleniu Zarząd Województwa [...] zaskarżył powyższe postanowienie w całości i wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia oraz odrzucenie wniosku o przywrócenie terminu z uwagi na jego niedopuszczalność. Organ zarzucił naruszenie art. 88 p.p.s.a. w związku z art. 30e ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz art. 30a ust. 1-2, art. 30b ust. 1-2, art. 30c ust. 1 tej ustawy poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że wnioskodawca uczestniczący w konkursie ogłaszanym w ramach programu operacyjnego, którego projekt został oceniony pozytywnie, lecz który nie otrzymał dofinansowania ze względu na brak środków w alokacji, jest uprawniony do składania środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego oraz skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, w sytuacji gdy zgodnie z przepisem art. 30b ust. 1 ustawy do wnoszenia środków odwoławczych uprawniony jest jedynie ten, którego projekt został oceniony negatywnie, które to uchybienie prowadziło do bezzasadnego przywrócenia terminu do wniesienia skargi do WSA, podczas gdy skarżącemu w ogóle nie przysługiwało tego rodzaju uprawnienie.
Organ stwierdził, że zasadniczym zagadnieniem podlegającym rozstrzygnięciu w niniejszej sprawie jest ustalenie, czy w świetle przepisów u.z.p.p.r. wnioskodawca, którego projekt zostaje umieszczony na rezerwowej liście projektów może wnosić środki odwoławcze przewidziane w systemie realizacji programu operacyjnego, a następnie skargę do sądu administracyjnego. Instytucja Zarządzająca w całej rozciągłości podtrzymuje pogląd, iż w takiej sytuacji ustawa nie przewiduje uprawnienia do wnoszenia środków zaskarżenia, co z kolei stanowi o tym, iż w przedmiotowej sprawie skarga powinna zostać uznana za niedopuszczalną.
W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny, orzekając o przywróceniu terminu naruszył art. 88 p.p.s.a., ponieważ zgodnie z treścią tego przepisu niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu. Z kolei wobec niedopuszczalności wniesienia samej skargi, niedopuszczalny jest też wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
Na etapie sądowym wnioskodawca może złożyć skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach określonych w art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r. tj. po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego oraz po uzyskaniu informacji o negatywnym jej wyniku.
Literalne brzmienie przepisów ustawy prowadzi do wniosku, iż nie każdy z wnioskodawców jest uprawniony do wnoszenia środków odwoławczych. Jak już wskazywano, prawo to służy jedynie w razie negatywnej oceny projektu (art. 30b ust. 1 u.z.p.p.r.). Wykładnia pojęcia "negatywnej oceny" musi być dokonywana zgodnie z unormowaniami ustawy, a zwłaszcza art. 30a ust. 1 pkt 1-2 u.z.p.p.r., który to przepis określa przesłanki zawarcia umowy o dofinansowanie. Umowa ta jest więc zawierana w odniesieniu do projektu, który pozytywnie przeszedł wszystkie etapy oceny i został zakwalifikowany do dofinansowania, oraz którego dofinansowanie jest możliwe w ramach dostępnej alokacji na realizację poszczególnych działań i priorytetów w ramach programu operacyjnego.
Stwierdzić zatem należy, iż ustawodawca wyraźnie odróżnił przesłankę negatywnej oceny od dostępności środków przeznaczonych na finansowanie projektów. Tym samym negatywnej oceny projektów nie można utożsamić z sytuacją, w której projekt uzyskał ocenę pozytywną i został umieszczony na liście rezerwowej ze względu na wyczerpanie alokacji. Taki wniosek wynika wprost z językowej wykładni przepisów art. 30a u.z.p.p.r. ust. 1 oraz art. 30b ust. 1 u.z.p.p.r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Z treści art. 30e ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju wynika, że przepis art. 88 p.p.s.a. nie został wyłączony w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym spraw rozpoznawanych na gruncie tej ustawy. Przepis art. 88 p.p.s.a. stanowi, że spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie.
Strona wnosząca zażalenie zarzuca, że wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi był niedopuszczalny, gdyż skarga jest niedopuszczalna, bowiem nie dotyczy informacji o tzw. negatywnej ocenie projektu w rozumieniu art. 30 b ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.
Stanowisko to należy uznać za błędne. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego użyte w art. 30 b ust.1 ustawy o zasadach polityki rozwoju pojęcie negatywnej oceny projektu należy utożsamiać z oceną niepozwalającą na zakwalifikowanie do dofinansowania, a zakwalifikowanie do dofinansowania, o którym mowa w art. 30 a ust. 1 pkt 1 – z wytypowaniem do zawarcia umowy o dofinansowanie. Nie stanowi zatem zakwalifikowania do dofinansowania umieszczenie na tzw. liście rezerwowej, rodzące jedynie pewną ekspektatywę uzyskiwania dofinansowania. Nie jest też istotna z punktu widzenia prawa do skargi, przyczyna wyczerpania środków w ramach danego konkursu (w tym okoliczności, o których mowa w art. 30a ust. 1 pkt 2). Wtedy również o możliwości zawarcia umowy decyduje przede wszystkim ocena projektu (miejsce w rankingu lub liczba punktów), a nie wielkość kwoty przeznaczonej do rozdysponowania. Tę ocenę wnioskodawca ma prawo kwestionować zawsze, niezależnie od puli konkursu i od okoliczności powodującej jej uszczuplenie.
Z treści informacji z dnia [...] lutego 2010 r. wynika, że wniosek strony nie otrzymał dofinansowania z powodu wyczerpania dostępnej alokacji oraz, że został umieszczony na liście rezerwowej. W świetle powyższych rozważań przyjąć należało, iż Sąd I instancji w tym stanie rzeczy trafnie uznał, że informacja ta stanowi negatywną ocenę projektu w rozumieniu art. 30 b ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Wbrew zarzutom zażalenia nie można też przyjąć, że strona wnosząca skargę nie wyczerpała środków odwoławczych przewidzianych w art. 30 c ust. 1 tej ustawy, skoro złożyła protest od informacji z dnia [...] lutego 2010 r. Aczkolwiek w piśmie z dnia [...] lutego 2010 r. strona została poinformowana, że środek odwoławczy nie przysługuje, to jednakże w dalszej treści tej informacji wskazuje się, że przedstawiony projekt przeszedł pozytywnie etap oceny formalnej oraz oceny merytorycznej oraz został oceniony strategicznie i uzyskał 79 punktów, jednakże został umieszczony na liście rezerwowej ze względu na wyczerpanie alokacji przewidzianej dla tego konkursu.
Tej treści informacja wskazuje na wyczerpanie środków odwoławczych i stanowi negatywny wynik procedury odwoławczej w rozumieniu art. 30 c ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Tak też kwestie te zostały ocenione przez Sąd I instancji, który rozpoznawał wniosek strony o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
W komparycji zaskarżonego postanowienia Sąd wskazał na rozpoznanie skargi na informację o negatywnym wyniku procedury odwoławczej. Także pismo strony z dnia [...] maja 2010 r. (k. 20 akt) wskazuje jako zaskarżoną informację o negatywnym wyniku procedury odwoławczej podając nr zaskarżonego aktu: [...]. Taki numer nosi informacja z dnia [...] marca 2010 r. Z tych też względów Naczelny Sąd Administracyjny w powyższym zakresie na podstawie art. 156 § 1 i § 3 p.p.s.a. i art. 197 § 2 sprostował postanowienie Sądu I instancji. Zatem informacja z dnia [...] marca 2010 r. stanowi element negatywnej oceny projektu.
Tym samym, wbrew zarzutom zażalenia, wniesienie skargi było dopuszczalne. Skoro strona otrzymała w tym przedmiocie błędne pouczenie, skutkiem czego uchybiła terminowi do wniesienia skargi, z uwagi na treść art. 30b ust. 4 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, Sąd I instancji prawidłowo zastosował art. 86 § 1 p.p.s.a. Zatem zarzut naruszenia art. 88 p.p.s.a. w zw. z art. 30 e oraz art. 30a ust. 1 – 2, art. 30 b ust. 1 – 2 oraz art. 30 c ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju należało uznać za chybiony.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.