Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w sprawie ze skargi [...] na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we [...] z dnia [...] kwietnia w przedmiocie uchylenia postanowienia o odmowie przywrócenia terminu i umorzenia postępowania organu I instancji, odmówił przywrócenia terminu.
Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2013 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we [...] uchylił postanowienia o odmowie przywrócenia terminu i umorzył postępowanie przed organem I instancji. Niniejsze rozstrzygnięcie skutecznie doręczono skarżącemu – wraz z pouczeniem – w dniu 29 kwietnia 2013 r.
Pismem z dnia [...] maja 2013 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r.
W piśmie tym skarżący zawarł wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wskazując, ze w dniu [...] maja 2013 r. podczas powrotu do domu, z wykonywania prac dorywczych, uległ awarii samochód jego kolegi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi za niezasadny.
W ocenie Sądu pierwszej instancji, okoliczności podniesione w złożonym wniosku nie uprawdopodobniły braku winy skarżącego w uchybieniu terminowi, nie wskazując także, iż wnioskodawca nie mógł dokonać czynności w terminie.
WSA we Wrocławiu zaznaczył, iż skarżącemu skutecznie doręczone zostało zaskarżone postanowienie w dniu [...] kwietnia 2013 r. wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i trybie jego zaskarżenia a termin do wniesienia skargi do Sądu upłynął z dniem [...] maja 2013 r. (środa). Skarżący w zaznaczonym okresie nie podjął jednak żadnej czynności zmierzającej do skutecznego i terminowego nadania skargi do Sądu.
W ocenie Sądu pierwszej instancji skarżący w żaden sposób nie udokumentował faktu zaistnienia przeszkody (awarii samochodu) a czynność zmierzającą do nadania skargi w terminie, mógł podjąć nie tylko w Urzędzie Pocztowym w [...] (do którego na skutek awarii samochodu, nie dotarł w godzinach urzędowania), lecz w każdym innym dowolnie wybranym Urzędzie Pocztowym, do którego miał dostęp pokonując drogę powrotną.
[...], reprezentowany przez pełnomocnika, złożył zażalenie w którym zaskarżył postanowienie Sądu pierwszej instancji w całości, wniósł o jego uchylenie oraz orzeczenie w przedmiocie zasądzenia na rzecz pełnomocnika z urzędu kosztów pomocy prawnej nieopłaconej w całości ani w części w zakresie postępowania przed Sądem peirwszej instancji oraz w ramach postępowania zażaleniowego.
W uzasadnieniu zażalenia skarżący podniósł, iż uprawdopodobnił okoliczności braku winy w złożeniu skargi na orzeczenie organu administracji a w przypadku wątpliwości w zakresie awarii samochodu Sąd pierwszej instancji nie skorzystał z możliwości odebrania od skarżącego wyjaśnień na tę okoliczność.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest niezasadne i jako takie podlega oddaleniu.
Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Z kolei zgodnie z art. 87 § 2 p.p.s.a. w piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy strony w uchybieniu terminu.
Jak przyjmuje się w orzecznictwie instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Przywrócenie terminu może mieć miejsce wyłącznie wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 18 grudnia 2012 r., II OZ 1104/12 oraz z dnia 2 października 2012 r., II OZ 829/12). W szczególności zaś przywrócenia uchybionego terminu nie uzasadniają niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw ani nieznajomość prawa (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 27 czerwca 2012 r., I OZ 450/12 oraz z dnia 18 grudnia 2012 r., II OZ 1104/12).
Mając powyższe na uwadze oraz wzgląd na okoliczności faktyczne niniejszej sprawy, należy stwierdzić, że skarżący nie uprawdopodobnił w przekonujący sposób okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminu do złożenia skargi. Tym samym podzielić trzeba stanowisko Sądu pierwszej instancji, że argumenty podniesione we wniosku nie mogły stanowić podstawy do przywrócenia terminu.
Jak wynika z treści złożonego przez skarżącego wniosku o przywrócenie terminu oraz zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 listopada 2013 r. jako przyczynę uchybienia terminu skarżący wskazuje zaistnienie przeszkody w postaci awarii samochodu jego kolegi podczas drogi powrotnej z miejsca wykonywania pracy dorywczej przez skarżącego, w wyniku czego skarżący nie zdołał wrócić do domu i udać się na pocztę w godzinach jej otwarcia. Skarżący nie uprawdopodobnił jednak w żaden sposób, że wyżej opisana sytuacja spowodowała przeszkodę, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
Prawidłowo wskazał Sąd pierwszej instancji, że skarżący miał 30 dni na złożenie skargi i nie podjął w tym zakresie żadnej czynności do jej złożenia, a jedyną okolicznością na którą się powołał, która uniemożliwiła mu złożenie skargi w terminie była awaria samochodu w dniu [...] maja 2013 r.
Tym samym nie sposób uznać, że skarżący uprawdopodobnił, że dołożył należytej staranności by uniknąć negatywnych konsekwencji braku zachowania terminu do wniesienia skargi, a zatem zasadnie Sąd I instancji odmówił przywrócenia terminu do dokonania tej czynności.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. i art. 197 § 1 i 2 orzekł jak w sentencji.
W zakresie wniosku o przyznanie wynagrodzenia związanego z udziałem w sprawie pełnomocnika ustanowionego w ramach prawa pomocy, należy stwierdzić, że podlega on rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu.