Postanowienie NSA z 27 stycznia 2016 r., II GZ 2/16

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 27 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. z dnia 2 grudnia 2015 r. sygn. akt II SA/Lu 734/15 w zakresie uchylenia postanowienia w przedmiocie odrzucenia skargi

Sprawa

w sprawie ze skargi O. D. na uchwałę R. z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...] w przedmiocie zasad i trybu przyznawania, wstrzymywania i pozbawiania stypendiów sportowych postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

sędzia NSA Małgorzata Korycińska przewodniczący

Uzasadnienie

I

Wojewódzki Sąd Administracyjny w L., postanowieniem objętym zażaleniem, uchylił w całości postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. z dnia 18 listopada 2015 r. o odrzuceniu skargi O. D. na uchwałę Rady Miasta L. z dnia [...] lutego 2010 r. w przedmiocie zasad i trybu przyznawania, wstrzymywania i pozbawiania stypendiów sportowych. Skarga została odrzucona z uwagi na nieuiszczenie wpisu w terminie.

W ocenie Sądu, ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki skierowanej do skarżącego nie wynika, że zawierała ona zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu, w którym określono termin i kwotę wymaganego w sprawie wpisu sądowego.

II

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła Rada Miasta L., zaskarżając go w całości i zarzucając naruszenie:

1. art. 77 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) mające wpływ na wynik postępowania, a polegające na uznaniu, że skarżący mimo odbioru i pokwitowania przesyłki, dokonanej zgodnie z zarządzeniem Sądu nie otrzymał wezwania do uiszczenia wpisu wraz ze wskazaniem wysokości wpisu, terminu oraz sposobu jego uiszczenia, podczas gdy zwrotne potwierdzenie odbioru (zawierające oznaczenie "wez. do wpisu") ma status dokumentu urzędowego, co oznacza, że stwierdza zaistnienie opisanych w nim faktów i korzysta z domniemania prawdziwości oraz z domniemania zgodności z prawdą;
2. art. 220 § 3 p.p.s.a. mające istotny wpływ na wynik postępowania a polegające na przyjęciu, iż w przypadku kiedy pomimo skutecznego wezwania skarżącego do uiszczenia wpisu oraz braku uiszczenia wpisu w terminie nie jest uzasadnione odrzucenie wniesionej przez niego skargi.

Podnosząc te zarzuty skarżący organ wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, ewentualnie o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez oddalenie lub odrzucenie zażalenia skarżącego wniosionego w dniu 25 listopada 2015 r. oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstawa procesowego, według norm przepisanych.

III

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Sąd I instancji uchylił postanowienie o odrzuceniu skargi, uznając, że zachodzą wątpliwości, czy skarżący otrzymał odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, w którym określono termin do jego zapłaty i wymaganą kwotę.

Sąd powziął te wątpliwości z uwagi na okoliczności podane przez skarżącego oraz z uwagi na treść dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. W ich świetle nie jest oczywiste, czy przesyłka oprócz innych pism rzeczywiście zawierała odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, w którym określono termin i kwotę wpisu. Bezsporne jest, że do skarżącego skierowana została wyłącznie jedna przesyłka, która zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru zawierała trzy pisma: "wezw. do wpisu, odp. na skargę, pouczenie". Na podstawie takiego zwrotnego potwierdzenia odbioru, biorąc pod uwagę wyjaśnienia skarżącego, nie można ponad wszelką wątpliwość stwierdzić, czy pracownik sekretariatu umieścił w kopercie odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu. Tym bardziej, że na zwrotnym potwierdzeniu odbioru wskazane zostało "wezw. do wpisu", natomiast z akt sprawy wynika, że skarżącemu nie miało zostać doręczone wezwanie do wpisu stanowiące wykonanie zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, określające termin i kwotę wpisu, ale pismo informujące o doręczeniu odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, które takiego określenia terminu i kwoty wpisu nie zawierało.

W tej sytuacji kwestię powyższych wątpliwości należało, tak jak to prawidłowo zrobił Sąd I instancji, rozstrzygnąć na korzyść strony, mając na uwadze przede wszystkim zagwarantowane konstytucyjnie prawo do Sądu (art. 45 Konstytucji RP).

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.