Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 marca 2018 r., sygn. akt VIII SA/Wa 168/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej p.p.s.a.), odrzucił skargę A. Sp. j. z siedzibą w D. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej.
Sąd I instancji podniósł, że pismem z dnia 26 lutego 2018 r. wezwał stronę skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia został prawidłowo doręczony pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 12 marca 2018 r. Zatem siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upływał z dniem 19 marca 2018 r. Po sprawdzeniu w rejestrze dochodów budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie stwierdzono, że strona skarżąca nie uiściła należnego wpisu od skargi.
Skarżąca złożyła zażalenie na powyższe postanowienie. W uzasadnieniu podniosła, że nigdy nie doręczono jej pisma zawierającego wezwanie do uiszczenia wpisu. Stwierdziła, że przesyłką poleconą doręczoną w dniu 12 marca 2018 r. pełnomocnik skarżącej został zobowiązany tylko i wyłącznie do przedłożenia dokumentu potwierdzającego sposób reprezentacji spółki. Zobowiązanie powyższe zostało wykonane.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W rozpoznawanej sprawie nie jest przedmiotem sporu, że od skargi nie został uiszczony wpis sądowy, podczas gdy, w myśl art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Należy zatem stwierdzić, że w rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji prawidłowo wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia.
Nie ulega również wątpliwości, że strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków fiskalnych skargi. Dlatego prawidłowo Sąd I instancji odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
Odnosząc się do zarzutów zażalenia, należy podkreślić, że w aktach sądowych znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz wezwanie do uiszczenia wpisu (k. 20). Przesyłka została wysłana na podany w skardze adres pełnomocnika skarżącej spółki i odebrana przez osobę upoważnioną do odbioru pism – B. G. Zwrotne potwierdzenie odbioru zawiera informację dotyczącą zawartości przesyłki, tj.: "Braki formalne + wpis + odpis odp. na skargę". To skrótowe sformułowanie w sposób czytelny określa, że przesyłka zawierała, skierowane do pełnomocnika wezwanie o uzupełnienia braków formalnych skargi, a także wezwanie do uiszczenia wpisu oraz odpis odpowiedzi na skargę.
Należy zaznaczyć, że odbierający przesyłkę złożył podpis pod informacją o zawartości przesyłki oraz pod oświadczeniem: "Potwierdzam własnoręcznym podpisem, że w dniu dzisiejszym wyżej wymienioną przesyłkę otrzymałem".
Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłek, wypełnione przez pracowników poczty, korzysta z domniemania prawdziwości, jako dokument urzędowy (por. postanowienie NSA z dnia 27 sierpnia 2013 r., sygn. akt II GZ 477/13, publ. CBOSA pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Domniemanie prawdziwości danych zawartych na zwrotnych potwierdzeniach odbioru przesyłek może zostać obalone przez stronę mającą w tym interes. W niniejszej sprawie strona nie obaliła jednak skutecznie tego domniemania. Pełnomocnik nie przedstawił bowiem żadnych dowodów na okoliczność niedoręczenia wezwania. Niewystarczające jest zaś samo twierdzenie pełnomocnika w tym zakresie.
Należy podkreślić, że to w interesie odbierającego przesyłkę było sprawdzenie jej zawartości w chwili odbioru oraz zgłoszenie ewentualnych zastrzeżeń doręczycielowi. Natomiast w sytuacji, kiedy tego nie uczynił, nie ma uzasadnionych podstaw, aby kwestionować prawidłowość doręczenia przesyłki. Osoba odbierająca przesyłkę w momencie odbioru, nie stwierdziła, by nie zawierała ona któregoś z dokumentów wskazanych na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Natomiast zwrotne potwierdzenie odbioru niewątpliwie wskazywało, że przesyłka zawierała zarówno wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, jak i do uiszczenia wpisu.
Tym samym należy przyjąć, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasadnie postanowił o odrzuceniu skargi jako nieopłaconej. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.