Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 3 października 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w O., oddalił skargę A. Sp. z o.o. w C. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2011 r., nr [...], w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o wykonywaniu transportu drogowego.
W skardze kasacyjnej od wskazanego wyroku, skarżąca zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy. Stosownie do przepisu art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 270 z 2012 r.; dalej p.p.s.a.) referendarz sądowy przesłał skarżącej przy piśmie z dnia [...] stycznia 2012 r., urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz wezwał ją do wypełnienia i odesłania formularza w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Wezwanie to zostało doręczone w dniu [...] lutego 2012 r.
Pomimo bezskutecznego upływu wskazanego terminu, skarżąca nie przesłała urzędowego formularza wniosku. W dniu [...] lutego 2012 r. (data nadania stempla pocztowego) wniosła o przedłużenie terminu do wypełnienia wniosku zakreślonego wezwaniem o dwa tygodnie, z uwagi na okoliczność, że biuro rachunkowe obsługujące spółkę jest w chwili obecnej zamknięte. Zarządzeniem z dnia [...] lutego 2012 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek bez rozpoznania.
W wyniku rozpoznania sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego, WSA w postanowieniu z dnia 23 kwietnia 2012 r., sygn. akt II SA/Op 322/11, wskazał, że niezachowanie formy wniosku o przyznanie prawa pomocy (formularz urzędowy – art. 252 § 2 p.p.s.a.) stanowi brak formalny wniosku, więc termin do jego uzupełnienia zakreślony przez przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. jest terminem ustawowym i wynosi 7 dni. Wobec takiego charakteru terminu, Sąd uznał, że wniosek o jego przedłużenie złożony w terminie do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy nie mógł wywołać oczekiwanych przez stronę skutków prawnych.
W związku z niezłożeniem wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, Sąd uznał za zasadne pozostawienie wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania na podstawie przepisu art. 257 p.p.s.a.
Z powyższym postanowieniem nie zgodziła się skarżąca wnosząc pismo zatytułowane "skarga", w którym wniosła o uchylenie wskazanego postanowienia. Wskazała, że wniosek o przedłużenie terminu do uzupełnienia braku formalnego złożyła w dobrej wierze, zasadnie i zgodnie z prawdą, albowiem biuro rachunkowe, gdzie znajduje się dokumentacja wymagana do uzupełnienia wniosku było nieczynne.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie oznaczone błędnie jako skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Przypomnieć należy, że stosownie do przepisu art. 252 § 2 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu. Niezachowanie przepisanej formy wniosku stanowi, na podstawie przepisu art. 49 § 1 p.p.s.a., brak formalny, który może zostać uzupełniony po wezwaniu strony do złożenia wniosku na urzędowym formularzu w nieprzywracalnym terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.
W rozpoznawanej sprawie strona nie uzupełniła wskazanego braku formalnego w przepisanym terminie. W związku z uchybieniem terminowi do uzupełnienia braku formalnego Wojewódzki Sąd Administracyjny w O. kierując się dyspozycją przepisu art. 257 p.p.s.a. słusznie pozostawił zatem wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania (por. postanowienie NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r., sygn. akt II GZ 378/11).
Należy wskazać, że argumentacja zawarta w zażaleniu pozostaje bez znaczenia dla oceny trafności kontrolowanego rozstrzygnięcia Sądu, bowiem nie kwestionuje ona okoliczności uchybienia terminu do uzupełnienia braku formalnego wniosku.
Jedynie na marginesie Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że pozostawienie wniosku bez rozpoznania nie stoi na przeszkodzie złożeniu przez skarżącą kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy w przepisanej formie, ponieważ stosownie do przepisu art. 165 p.p.s.a. postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy.
W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.