Uzasadnienie
Postanowieniem z 7 lutego 2024 r., sygn. akt II SA/Ol 1140/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę I.L. na uchwałę Rady Gminy G. z 29 listopada 2023 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia stawek za zajęcie pasów drogowych dróg gminnych w celu prowadzenia robót oraz stawek za zajęcie pasów drogowych dróg gminnych w celu umieszczenia urządzeń, przedmiotów i materiałów niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego.
Od powyższego postanowienia skarżąca wniosła skargę kasacyjną, którą sporządziła i podpisała osobiście.
Postanowieniem z 21 marca 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił powyższą skargę kasacyjną.
Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, również sporządzone osobiście.
Postanowieniem z 9 kwietnia 2024 r., sygn. akt II SA/Ol 1140/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił powyższe zażalenie.
Wskazał, że sporządzenie zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej przez skarżącą, pomimo pouczenia o przymusie adwokacko-radcowskim, wynikającym z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2023 r., poz. 1634 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") prowadziło do odrzucenia tego zażalenia na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca, nie zgadzając się z postanowieniem. Przedstawiła swoje stanowisko w sprawie aktu nadania nieruchomości jej teściowi.
Stanowisko to zostało powtórzone w piśmie z 22 maja 2024 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, przy czym w takim przypadku odpowiednio stosuje się art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a., w których został określony katalog podmiotów zwolnionych od obowiązku zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego. Niedopełnienie warunku określonego w art. 194 § 4 p.p.s.a. jest brakiem nieusuwalnym, powodującym odrzucenie zażalenia jako niedopuszczalnego.
Obowiązek ustanowiony w art. 194 § 4 p.p.s.a. ma charakter bezwzględny i nie może podlegać wyłączeniu z uwagi na jakiekolwiek szczególne okoliczności występujące po stronie strony skarżącej. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego niezachowanie przymusu adwokacko-radcowskiego w odniesieniu do zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, o którym mowa w art. 194 § 4 p.p.s.a., stanowi brak niepodlegający uzupełnieniu w trybie art. 49 p.p.s.a. (por. np. postanowienia NSA z: 25 czerwca 2021 r., sygn. akt II GZ 201/21, 20 marca 2012 r., I OZ 169/12; 2 października 2012 r., sygn. akt II OZ 832/12; 30 czerwca 2011 r., II FZ 318/11, publik. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).
W tym stanie prawnym należy stwierdzić, że zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej bezwzględnie musi zostać sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego albo przez osobę wskazaną w art. 175 § 2-3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie natomiast skarżąca nie podnosiła, że jest osobą znajdującą się w kręgu określonym w art. 175 § 1-3 p.p.s.a.
Wobec tego zasadnie Sąd pierwszej instancji odrzucił – na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. – zażalenie skarżącej bez wezwania go do uzupełnienia braku polegającego na niesporządzeniu tego pisma przez podmiot wskazany w art. 175 § 1-3 p.p.s.a. Zażalenie to było bowiem niedopuszczalne, gdyż sporządzone osobiście przez skarżącą, nienależącą do kręgu osób z at. 175 § 1-3 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.