Uzasadnienie
Postanowieniem objętym zażaleniem Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie E. L., J. L. i J. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 5 kwietnia 2013 r., sygn. akt V SA/Wa 1959/09 o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku E. L., J. L. i J. L. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi ww. na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] listopada 2009 r. w przedmiocie cofnięcia kwoty indywidualnej dostaw mleka.
E. L., J. L., J. L. pismem z dnia 31 maja 2013 r. (nazwanym "zażalenie – wniosek wraz ze skargą") zakwestionowali powyższe postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego – wyrażając swoje niezadowolenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie, jako niedopuszczalne, należało odrzucić.
Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej: p.p.s.a., zażalenie do NSA przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a.
Z powyższego przepisu wynika, że zażalenie na postanowienie wydane przez NSA nie przysługuje, bowiem może ono zostać wniesione wyłącznie na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego. W rozpoznawanej sprawie nie ulega wątpliwości, że zażalenie wniesiono na postanowienie NSA. Należy zatem stwierdzić, że zażalenie na takie postanowienie jest niedopuszczalne.
Naczelny Sąd Administracyjny jest instancją najwyższą w postępowaniu sądowoadministracyjnym, co oznacza, że orzeczenia tego Sądu stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich środki odwoławcze, w tym także zażalenie (art. 168 p.p.s.a.).
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. należało zażalenie, jako niedopuszczalne, odrzucić.