Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2013 r., sygn. akt V SA/Wa 1959/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. pozostawił bez rozpatrzenia wnioski [...] o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi ww. na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia kwoty indywidualnej dostaw mleka.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że w piśmie z dnia 25 lutego 2013 r. skarżący zawarli wnioski o przyznanie prawa pomocy.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 lutego 2013 r. wezwano skarżących do uzupełnienia braku formalnego wniosków o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie ich na urzędowych formularzach PPF – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosków bez rozpoznania. W tym celu przesłano skarżącym urzędowe formularze PPF. Wezwanie zostało doręczone skarżącym w dniu 7 marca 2013 r. Pomimo tego skarżący nie nadesłali wniosków na urzędowych formularzach.
[...] pismem z dnia 22 kwietnia 2013 r. (nazwanym "zażalenie – wniosek wraz ze skargą") zakwestionowali powyższe postanowienie Sądu I instancji – wyrażając swoje niezadowolenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z treścią art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270), dalej: p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Wzór wniosku został określony w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245).
Niezachowanie określonego w art. 252 § 2 p.p.s.a. wymogu złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu jest brakiem formalnym, o jakim mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 257 tej ustawy, który podlega usunięciu przez wezwanie strony do złożenia wniosku na urzędowym formularzu (por. uchwała 7 sędziów NSA z dnia 21 kwietnia 2008 r., sygn. akt I OPS 1/08, opubl. ONSAiWSA z 2008 r. nr 5, poz. 74).
Zaś wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania (art. 257 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie, jak wynika z akt, skarżący złożyli wnioski o przyznanie prawa pomocy w formie pisemnej, ale nie na urzędowym formularzu. W związku z powyższym przesłano skarżącym formularze odpowiedniego wniosku celem ich wypełnienia i odesłania. Mimo tego skarżący w zakreślonym terminie nie nadesłali Sądowi I instancji wniosków na urzędowych formularzach.
W związku z powyższym przyjąć należy, w świetle art. 257 p.p.s.a., że postanowienie Sądu I instancji o pozostawieniu wniosków o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, jest prawidłowe. Skarżący bowiem nie uczynili zadość ustawowemu obowiązkowi złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu w zakreślonym terminie. Brak ten skutkuje niemożliwością merytorycznego rozpoznania takich wniosków. Tym samym wniesione zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.