Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2020 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania zawarte w punkcie II wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 17 października 2019 r. i zasądził od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz skarżącego kwotę 4.017 zł tytułem kosztów postępowania; uchylił zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z 5 lutego 2020 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od zażalenia oraz oddalił wniosek o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego.
W motywach Sąd I instancji wskazał, że powołanym wyrokiem z dnia 17 października 2019 r., uchylającym decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2019 r., zasądzono od organu na rzecz skarżącego kwotę 897 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.
W zażaleniu na postanowienie w przedmiocie kosztów, pełnomocnik skarżącego wniósł o zasądzenie kwoty 4.017 zł, jak również złożył wniosek o zasądzenie kwoty 240 zł tytułem kosztów postępowania zażaleniowego.
W związku z powyższym, strona wezwana została zarządzeniem z dnia 5 lutego 2020 r., do uiszczenia wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł.
Sąd I instancji uznał wniesione przez skarżącego zażalenie za zasadne w związku z czym uchylił wymienione na wstępie postanowienie w przedmiocie kosztów i w tym zakresie orzekł zgodnie z żądaniem skarżącego (pkt 1 postanowienia).
Uchylił również zarządzenie wzywające stronę do uiszczenia wpisu od wniesionego zażalenia, stwierdzając, że stosownie do art. 227 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.) od zażaleń w przedmiocie kosztów nie pobiera się opłat sądowych (pkt 2 postanowienia).
W zakresie odmowy zasądzenia kosztów postępowania zażaleniowego, Sąd I instancji wskazał, że stosownie do art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 powołanej ustawy. Powołując się na orzecznictwo wskazał, że brak jest podstaw do zamieszczania orzeczenia o zwrocie kosztów postępowania w innych orzeczeniach, kończących postępowanie w danej instancji, niż wymienione w tym przepisie. Wskazał również, że ustawodawca nie przewidział możliwości zasądzenia zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego w sytuacji skorzystania przez Sąd I instancji z uprawnień wynikających z art. 195 § 2 p.p.s.a.
Zażaleniem, A. K. zaskarżył postanowienie Sądu I instancji w części, w zakresie jego punktu 3 sentencji.
Postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania, mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 209 p.p.s.a. poprzez oddalenie wniosku o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego, podczas gdy wniosek ten powinien być uwzględniony, albowiem:
- 1. wydając rozstrzygnięcie określone w punkcie 3 zaskarżonego postanowienia WSA w Krakowie jednoznacznie uznał, że art. 209 p.p.s.a. nie stoi na przeszkodzie zamieszczenia orzeczenia o zwrocie kosztów postępowania w innych orzeczeniach, aniżeli wskazane w przywołanym przepisie, a tym samym brak było podstaw do odmowy zasądzenia wskazanych kosztów postępowania zażaleniowego na rzecz skarżącego, co potwierdza orzecznictwo (postanowienie NSA z dnia 28 listopada 2019 r., sygn. akt II GZ 263/19);
- 2. przyjęcie, że w przypadku zasadności wniesionego środka zaskarżenia ww. przepis stanowi przeszkodę do orzekania o zwrocie kosztów postępowania w innych orzeczeniach, aniżeli wskazane w art. 209 p.p.s.a. jest niezgodny z art. 45 ust. 1 w zw. z art. 2 oraz z art. 31 ust. 1 Konstytucji RP, a wskazana norma ma co najwyżej charakter gwarancyjny dla stron postępowania.
Podnosząc te zarzuty strona wniosła o uchylenie postanowienia w zaskarżonej części i rozpoznanie zażalenia poprzez zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kwoty 480 zł tytułem kosztów postępowania zażaleniowego, ewentualnie uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Krakowie oraz o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 240 zł.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw, wobec czego podlega oddaleniu.
W pierwszej kolejność odnieść się należy do wskazanego i stanowiącego oś podniesionego w petitum zażalenia zarzutu, orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 listopada 2019 r. o sygnaturze akt II GZ 263/19, w którym to postanowieniu NSA odnosząc się do wniosku strony w zakresie żądania zasądzenia kosztów postępowania zażaleniowego stwierdził, że: "mając na względzie okoliczność, że koszty te zostały poniesione po wydaniu wyroku uwzględniającego skargę i - z uwagi na niewniesienie przez żadną ze stron skargi kasacyjnej - nie podlegałyby one rozliczeniu w żadnym z orzeczeń, o których mowa w art. 209 p.p.s.a.".
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznający wniesione w niniejszej sprawie zażalenie, przywołanego poglądu nie podziela.
Podziela natomiast dotychczasową linię orzeczniczą w przedmiocie żądania zasądzenia kosztów postępowania zażaleniowego, w tym przede wszystkim wynikającą z treści uchwały z dnia 4 lutego 2018 r., sygn. akt I OPS 4/07.
W judykaturze przyjęło się bowiem, że zgodnie z art. 209 p.p.s.a. brak jest podstaw do zamieszczania orzeczenia o zwrocie kosztów postępowania w innych orzeczeniach, kończących postępowanie w danej instancji, niż wymienione w tym przepisie, w szczególności w orzeczeniach wydawanych w postępowaniu zażaleniowym (por. postanowienie NSA z 21 kwietnia 2011 r., sygn. akt II GZ 13/11).
Z tych przyczyn Sąd I instancji rozpoznając w przedmiotowej sprawie zażalenie strony skarżącej na postanowienie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania sądowego zawartego w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 października 2019 r., zasadnie oddalił jej wniosek o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego. Słusznie również Sąd I instancji stwierdził, że ustawodawca nie przewidziała możliwości zasądzenia zwrotu kosztów w sytuacji gdy sąd korzysta z regulacji zawartej w art. 195 § 2 p.p.s.a., a więc z możliwości przeprowadzenia autokontroli swojego orzeczenia (por. postanowienie NSA z dnia 10 lipca 2015 r., sygn. akt II OZ 658/17).
Wskazania również wymaga, wobec pomieszczenia we wnioskach niniejszego zażalenia żądania zasądzenia zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, że Naczelny Sąd Administracyjny, co do zasady nie jest uprawniony do zasądzenia zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego w orzeczeniu, które nie jest jednym z orzeczeń, o których mowa w art. 209 p.p.s.a. Z tych przyczyn rzeczony wniosek strony również nie zasługiwała na uwzględnienie.
Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.