Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 10 października 2008 roku w sprawie o sygn. akt II GZ 256/08 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie E. L., J. L. i J. L. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 11 lipca 2008 roku w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia.
W uzasadnieniu wskazał, że zażalenie na zarządzenie było niezasadne, zaś skarżący próbując kwestionować obowiązek uiszczenia wpisu podnieśli jedynie, iż według ich przekonania skoro złożyli "zasadny i merytoryczny" środek zaskarżenia to postępowanie winno się toczyć na koszt "organów". W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zaskarżone zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu odpowiadało prawu, zaś jego podstawę prawną stanowiły art. 220 § 1 i § 3 w związku z art. 214 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Podsumowując, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że wnoszący zażalenie w żaden sposób nie podważyli obowiązku uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 26 czerwca 2008 r.
Pismem z dnia 3 listopada 2008 roku skarżący wnieśli skierowany do Sądu Najwyższego, za pośrednictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego – "wniosek - zażalenie wraz ze skargą kasacyjną" na przedmiotowe postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnosząc o jego zmianę, unieważnienie i uchylenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2008 r., sygn. akt II GZ 256/08 jest niedopuszczalne.
Odpisy orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego zostały doręczone skarżącym w dniu 28 października 2008 r. wraz z pouczeniem, iż postanowienie to jest ostateczne i nie podlega zaskarżeniu.
Zgodnie z treścią art. 194 § 1 p.p.s.a., zażalenie jest obok skargi kasacyjnej środkiem odwoławczym, który wnosi się do Naczelnego Sądu Administracyjnego i przysługuje wyłącznie od postanowień wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto od postanowień, których rodzaje wymieniono w tym przepisie (w pkt 1-10).
Z treści art. 15 § 1 pkt 1, art. 173 § 1 i art. 194 § 1 p.p.s.a. jednoznacznie wynika, że Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznawania środków odwoławczych, tj. skargi kasacyjnej i zażaleń od wyroków i postanowień wojewódzkich sądów administracyjnych stosownie do przepisów tej ustawy. Natomiast wskazana ustawa procesowa nie zawiera przepisu dopuszczającego możliwość rozpoznawania w trybie określonym w jej przepisach, skargi kasacyjnej bądź zażalenia od orzeczeń wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny. Wobec powyższego stwierdzić należy, że od wyroków i postanowień wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny nie przysługuje żaden ze wskazanych przez skarżących środków odwoławczych. Orzeczenia te stają się prawomocne z chwilą ich wydania.
Należy zauważyć, że postępowanie sądowoadministracyjne jest dwuinstancyjne (art. 2 i 3 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269)). Zasada ta jest zgodna z art. 176 ust. 1 Konstytucji RP.
Na marginesie wskazać należy, że skarżący wnieśli środek odwoławczy w formie pisma skierowanego do Sądu Najwyższego za pośrednictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, a zatem w trybie, którego nie przewidują przepisy mające zastosowanie w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.