Uzasadnienie
Zarządzeniem z 11 lipca 2008 r., wydanym w sprawie o sygn. akt V SA/Wa 923/08, Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 173, poz. 1270 ze zm.) wezwał E. L., J. L. i J. L. do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 26 czerwca 2008 r. o odrzuceniu zażalenia na postanowienie tego sądu o odrzuceniu skargi kasacyjnej.
Pismem z 21 lipca 2008 r. (nazwanym "zażalenie wraz ze skargą") E. L., J. L., J. L. zakwestionowali powyższe zarządzenie, zarzucając naruszenie przepisów prawa procesowego i materialnego zawartych w ustawach stosowanych przez organy oraz Sąd. W uzasadnieniu stwierdzili, że skoro złożyli "zasadny i merytoryczny" środek zaskarżenia, to postępowanie powinno się toczyć na koszt organów, których działania doprowadziły do naruszenia prawa.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Stosownie do treści art. 220 § 1 zdanie pierwsze ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku nieuiszczenia należnej opłaty przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia wpisu, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Natomiast zgodnie z treścią przepisu art. 214 § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a., pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie.
Powyższe przepisy art. 220 § 1 i § 3 w związku z art. 214 § 2 p.p.s.a. stanowiły podstawę prawną do wezwania E. L., J. L. i J. L. do uiszczenia solidarnie wpisu od wniesionego zażalenia na postanowienie WSA w W. z 26 czerwca 2008 r. i nie zostały przy wydaniu zaskarżonego zarządzenia naruszone.
Zauważyć należy, że skarżący próbując kwestionować wynikający z powyższych przepisów prawa obowiązek uiszczenia wpisu od wniesionego zażalenia w istocie twierdzą jedynie, iż − ich zdaniem − obowiązek ponoszenia kosztów sądowych nie wynika z przepisów prawa.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zaskarżone zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu odpowiada prawu. Nie podważa bowiem legalności zaskarżonego zarządzenia subiektywne przekonanie wnoszących zażalenie, że skoro złożyli "zasadny i merytoryczny" środek zaskarżenia, to postępowanie winno toczyć się na koszt "organów".
Wysokość wpisu od zażaleń, w tym na przedmiotowe postanowienie WSA, określona została w rozporządzeniu Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). I tak, w myśl przepisu § 2 ust. 1 pkt 7 wyżej wymienionego rozporządzenia, wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych 100 zł i do uiszczenia wpisu w takiej wysokości skarżący zostali wezwani.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie przepisów art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.