Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2018 r., sygn. akt II SA/Rz 243/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę M. J. i L. J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w R. z dnia [...] grudnia 2017 r. w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry oraz zwrócił skarżącym uiszczony wpis sądowy od skargi.
Przedstawiając stan sprawy Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału II WSA w Rzeszowie skarżący – zastępowani przez pełnomocnika procesowego - zostali wezwani do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi oraz do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, stosownie do treści art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Do usunięcia powyższych braków wyznaczony został siedmiodniowy termin, liczony od dnia doręczenia wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwania zostały doręczone, na adres prowadzonej przez pełnomocnika kancelarii, w dniu 2 marca 2018 r.
W zakreślonym terminie, który mijał z dniem 9 marca 2018 r., uiszczony został wpis sądowy od skargi. W pozostałym zakresie wezwanie pozostało bez odpowiedzi.
W tej sytuacji Sąd I instancji orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 46 § 3 p.p.s.a.
Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli skarżący.
Postanowieniu zarzucono naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 49 § 1 i § 2 p.p.s.a. poprzez jego błędne zastosowanie i uznanie, że pełnomocnik skarżących został wezwany do uzupełnienia skargi poprzez przedłożenie pełnomocnictwa do reprezentacji w sprawie i nie uzupełnił tego braku, co skutkuje odrzuceniem skargi, podczas gdy w wezwaniu z dnia 22 lutego 2018 r. został wezwany jedynie do uiszczenia opłaty od skargi.
Wobec powyższego autor zażalenia wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
Do zażalenia dołączono kopię zarządzenia z dnia 22 lutego 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, na okoliczność wezwania do uzupełnienia braków skargi jedynie poprzez uiszczenie opłaty od skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W rozpoznawanej sprawie nie jest przedmiotem sporu, że do skargi nie załączono pełnomocnictwa do reprezentowania skarżących w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Tymczasem skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 57 § 1 p.p.s.a.) zaś, zgodnie z art. 46 § 3 p.p.s.a., w razie ustanowienia pełnomocnika do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis (...).
Należy zatem stwierdzić, że w rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji prawidłowo wezwał skarżących - na adres sporządzającego skargę pełnomocnika - do usunięcia braku formalnego skargi przez złożenie do akt oryginału lub odpisu pełnomocnictwa, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (k. 23 akt WSA), na podstawie art. 49 § 1 i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Nie ulega również wątpliwości, że powyższy brak formalny skargi nie został uzupełniony. W tej sytuacji Sąd I instancji prawidłowo odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Odnosząc się do zarzutów zażalenia, należy podkreślić, że w aktach sądowych znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki, na którym umieszczono informację, że zawiera ona "Wezwanie o wpis 400 zł + wezwanie o pełnomocnictwo" (k. 24). Przesyłka została wysłana na podany w skardze adres pełnomocnika skarżących i odebrana przez adw. M. B. Wyżej cytowane skrótowe sformułowanie w sposób czytelny określa, że przesyłka zawierała, skierowane do pełnomocnika wezwanie do uiszczenia wpisu a także wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi. Należy zaznaczyć, że odbierający przesyłkę złożył podpis pod informacją o zawartości przesyłki oraz pod oświadczeniem: "Potwierdzam własnoręcznym podpisem, że w dniu dzisiejszym wyżej wymienioną przesyłkę otrzymałem".
Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłek, wypełnione przez pracowników poczty, korzysta z domniemania prawdziwości, jako dokument urzędowy (por. postanowienie NSA z dnia 27 sierpnia 2013 r., sygn. akt II GZ 477/13, publ. CBOSA pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Domniemanie prawdziwości danych zawartych na zwrotnych potwierdzeniach odbioru przesyłek może zostać obalone przez stronę mającą w tym interes. W niniejszej sprawie strona nie podważyła jednak skutecznie tego domniemania, gdyż załączona do zażalenia kserokopia zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu oraz pismo przewodnie do tego zarządzenia nie podają w wątpliwość okoliczności doręczenia również wezwania do usunięcia braku skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa.
Należy podkreślić, że to w interesie odbierającego przesyłkę było sprawdzenie jej zawartości w chwili odbioru oraz zgłoszenie ewentualnych zastrzeżeń doręczycielowi. Natomiast w sytuacji, kiedy tego nie uczynił, nie ma uzasadnionych podstaw, aby kwestionować prawidłowość doręczenia przesyłki. Osoba odbierająca przesyłkę w momencie odbioru, nie stwierdziła, by nie zawierała ona któregoś z dokumentów wskazanych na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Natomiast zwrotne potwierdzenie odbioru niewątpliwie wskazywało, że przesyłka zawierała zarówno wezwanie do uiszczenia wpisu, jak i do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Tym samym należy przyjąć, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zasadnie postanowił o odrzuceniu skargi z powodu nieusunięcia jej braków formalnych mimo wezwania do ich usunięcia. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.