Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 13 listopada 2017 r. sygn. akt VI SA/WA 309/17 odrzucił skargę M. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Płocku z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia z uwagi na wniesienie jej po terminie.
Zażalenie skarżącego na powyższe postanowienie zostało odrzucone postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 czerwca 2018 r. z uwagi na wniesienie go po terminie.
Pismem z dnia [...] lipca 2018 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] listopada 2017 r.
Postanowieniem z dnia 26 września 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącemu przywrócenia terminu.
Na powyższe postanowienie, pismem z dnia [...] października 2018 r., skarżący wniósł zażalenie.
Zarządzeniem z dnia [...] października 2018 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych zażalenia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia, poprzez nadesłanie podpisanego egzemplarza zażalenia z [...] października 2018 r.
Wezwanie do usunięcia braków formalnych zażalenia zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] listopada 2018 r. - zwrotne potwierdzenie odbioru k. [...]. Termin na usunięcie braków formalnych zażalenia upływał zatem w dniu [...] listopada 2018 r. Korespondencja zawierająca podpisany egzemplarz zażalenia została nadana przez skarżącego w Urzędzie Pocztowym w dniu [... ]listopada 2018 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 11 grudnia 2018 r. sygn. akt VI SA/Wa 309/17 odrzucił zażalenie skarżącego.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zażalenia zostało doręczone skarżącemu w dniu [..]. listopada 2018 r. Termin na usunięcie braków formalnych zażalenia upływał zatem w dniu [...] listopada 2018 r. Tym samym nadanie w dniu [...] listopada 2018 r. korespondencji zawierającej podpisany egzemplarz zażalenia nastąpiło po upływie zakreślonego terminu. Skoro w zakreślonym terminie braki formalne zażalenia nie zostały usunięte, to uznać należy, że zachodzi podstawa do jego odrzucenia.
Skarżący zażaleniem z [...] grudnia 2018 r. zaskarżył w całości postanowienie z 11 grudnia 2018 r., wnosząc o jego uchylenie oraz zarzucając naruszenie art. 178 p.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, skutkujące odrzuceniem postanowienia, pomimo uzupełnienia braków formalnych przez skarżącego.
Skarżący w uzasadnieniu wyjaśnił i oparł swoją argumentację wskazując, na to iż pismo z wezwaniem nie odebrał on ani nikt z rodzinny, zaś odebrane zostało przez osobę trzecią. Nie był to też pracownik skarżącego, wobec czego zdaniem skarżącego termin na uzupełnienie braków formalnych powinien być liczony od dnia przekazania mu korespondencji, a nie jej odbioru przez osobę trzecią. Nadto skarżący wskazał, iż zasadnie wydaje się sprawdzenie kto podpisał się pod odebraną korespondencją.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu.
Zgodnie z treścią art. 67 § 2 p.p.s.a., pisma w postępowaniu sądowym lub orzeczenia dla osoby prawnej, jak również dla jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, doręcza się organowi uprawnionemu do reprezentowania ich przed sądem lub do rąk pracownika upoważnionego do odbioru pism. W orzecznictwie trafnie przyjęto, że nie do przyjęcia jest nałożenie na organ doręczający obowiązku sprawdzania "za każdym razem", czy kwitujący odbiór przesyłki posiada formalne upoważnienie do obioru pism. Zapewnienie prawidłowego funkcjonowania jednostek, o których mowa w art. 67 § 2 p.p.s.a., nakłada na kierujących nimi obowiązek podjęcia takich działań organizacyjnych, ażeby wykluczyć możliwość odbioru przesyłek przez osoby nieuprawnione (postanowienia NSA z dnia: 10 maja 1995 r., sygn. akt V SA 1692/94; 7 lipca 2011 r., sygn. I OZ 474/11; 20 grudnia 2011 r., sygn. akt II GSK 2325/11; z dnia 9 sierpnia 2017 r., sygn. akt II GZ 602/17).
W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca kwestionuje doręczenie jej wezwania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] października 2018 r. do usunięcia braków zażalenia powołując się na to, że przesyłka zawierająca przedmiotową decyzję została odebrana przez osobę nieuprawnioną do jej odbioru. Tymczasem ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki znajdującego się w aktach administracyjnych (k. [...]) sprawy wynika, że wezwanie to zostało odebrane przez A. K. pod adresem wskazanym przez skarżącego: ul. [...] W.. Nadmienić zaś należy, że samo zwrotne potwierdzenie odbioru zawiera tylko podpis osoby odbierającej pismo.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego odebranie pisma przez pracownika danej jednostki rodzi domniemanie w zakresie umocowania do odbioru pism adresowanych do zatrudniającej go jednostki. Wysłanie zatem do skarżącego korespondencji na adres siedziby i odbiór korespondencji przez osobę znajdującą się w siedzibie skarżącego, prawidłowo Sąd I instancji ocenił za prawnie skuteczne (por. postanowienie NSA z dnia 4 września 2015 r., sygn. akt II GSK 1917/15).
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.