Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 23 maja 2018 r., sygn. akt V SA/Wa 282/18, odrzucił skargę A. LTD w W. na decyzję Ministra Rozwoju i Finansów z dnia [...] grudnia 2017 r., w przedmiocie wpisu do rejestru domen służących oferowaniu gier hazardowych niezgodnie z ustawą o grach hazardowych.
Z uzasadnienia postanowienia wynika, że Sąd pierwszej instancji przyjął za podstawę rozstrzygnięcia następujące ustalenia.
Złożona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga A. LTD na wyżej wymienioną decyzję Ministra Rozwoju i Finansów została podpisana przez S. S. Zarządzeniem z 21 lutego 2018 r. wezwano skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie dokumentu z właściwego rejestru, określającego umocowanie do podpisania skargi - w oryginale bądź uwierzytelniony odpis tego dokumentu – w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to doręczono w dniu 5 marca 2018 r.
Pismem nadanym w dniu 12 marca 2018 r. skarżąca nadesłała: - wydruk ze strony internetowej: https://beta.companieshouse.gov.uk/company/[...]; - kserokopię świadectwa zarejestrowania spółki (w j. angielskim wraz z tłumaczeniem na j. polski); - kserokopię pisma CH01, z którego wynika zmiana adresu członka zarządu – S. Ś. (w j. angielskim wraz z tłumaczeniem na j. polski); - kserokopię pisma AD01, z którego wynika zmiana adresu siedziby skarżącej (w j. angielskim wraz z tłumaczeniem na j. polski). Wbrew treści pisma z dnia 12 marca 2018 r. skarżąca nie nadesłała natomiast aktu założycielskiego oraz statutu spółki, z podaniem w części 2 statutu uprawnień i obowiązków członków zarządu.
W ocenie Sądu I instancji, nadesłane kserokopie nie potwierdzają umocowania do podpisania skargi dla S. S. Z pism tych wynika jedynie, że skarżąca spółka została zarejestrowana w A. i W. w dniu [...] maja 2014 r. pod nr [...], a także zmiana danych członka zarządu spółki – S. S., poprzez wskazanie nowego adresu do doręczeń. WSA podkreślił, że z pism tych nie wynika, czy S. S. był umocowany do podpisania skargi, ponieważ nie wskazano w nich zakresu uprawnień tego członka zarządu. W związku z powyższym Sąd I instancji uznał, że brak formalny skargi nie został usunięty i, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302; powoływanej dalej jako; p.p.s.a.), skargę tę odrzucił.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła A. LTD, zaskarżając orzeczenie całości i wnosząc o jego uchylenie.
Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302; powoływanej dalej jako; p.p.s.a.), polegającego na nieprawidłowym przyjęciu, że skarżąca nie wykazała, iż S. S. jest umocowany do podpisania skargi na decyzje Ministra Rozwoju i Finansów, co w konsekwencji doprowadziło Sąd do uznania, iż zachodzą podstawy do odrzucenia skargi na posiedzeniu niejawnym.
W uzasadnieniu podniesiono, że wszystkie dokumenty wymienione w piśmie z dnia 13 marca 2018 r. zostały złożone do akt sprawy wraz z pismem datowanym na dzień 12 grudnia 2017 r. Zdaniem spółki, nawet jeżeli do pisma z dnia 13 marca 2018 r. nie zostały załączone wszystkie wskazane w nim dokumenty, to i tak znajdowały się one już w aktach sprawy. W związku z tym, nie zaistniała konieczność ponownego przesłania ich do Sądu.
Odnosząc się do formy prawnej prowadzonego przedsiębiorstwa, strona wskazała, że prowadzi działalność gospodarczą w formie spółki a Private Limited Company (Ltd), która została zarejestrowana w terytorium W. Jej odpowiednikiem w Polsce jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Zarząd spółki Ltd, który jest odpowiednikiem zarządu w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, musi z kolei składać się przynajmniej z jednego dyrektora, który jest uprawniony do reprezentowania spółki. W rozpoznawanej sprawie, zarówno regulacja ustawowa określa kompetencje dyrektora, jak i czyni to część 2 statutu spółki.
Wnosząca zażalenie stwierdziła ponadto, że z uwagi na fakt, iż w skarżącej ustanowiony został wyłącznie jeden dyrektor, który posiada wszystkie udziały w spółce, nie można było uznać, ze nie posiada on uprawnienia do wniesienia skargi. Przeciwny wniosek prowadziłby bowiem do twierdzenia, że w spółce nie ma i nigdy nie było osoby uprawnionej do jej reprezentacji. Strona podkreśliła również, że po uzupełnieniu braków formalnych pismem z dnia 12 grudnia 2017 r. organ uznał, że nie ma wątpliwości co do uprawnienia S. S. do reprezentowania spółki w niniejszej sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku stwierdzenia braków formalnych skargi "ustawa stanowi inaczej", ponieważ z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wynika, że gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, wojewódzki sąd administracyjny odrzuca skargę. W myśl art. 57 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a. skarga musi spełniać wymagania przewidziane dla każdego pisma procesowego w postępowaniu sądowym określone w art. 46 p.p.s.a., a ponadto zawierać elementy przewidziane tylko dla skargi, takie jak np. oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności ona dotyczy.
Okoliczności niniejszej sprawy wskazują, że A. LTD wniosła skargę na decyzję Ministra Rozwoju i Finansów, którą podpisał Dyrektor spółki S. S., przy czym Sąd I instancji stwierdził, że skarga ta zawiera brak formalny i wezwał spółkę do złożenia - w oryginale lub uwierzytelnionego odpisu - dokumentu z właściwego rejestru, określającego umocowanie do jej podpisania. Następnie Sąd, gdy braki skargi we wskazanym zakresie nie zostały w jego ocenie uzupełnione, odrzucił skargę.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego uznać należy, że odrzucenie skargi było nieprawidłowe, ponieważ w aktach administracyjnych sprawy znajduje się przełożony z j. angielskiego przez tłumacza przysięgłego statut skarżącej spółki, zawierający w Części 2 regulację w zakresie Zarządu podmiotu, a w tym "Uprawnienia i obowiązki członków zarządu" oraz "Informacje o spółce" zgłoszone do rejestru, w tym "Aktualne mianowania na stanowiska kierownicze" i wskazanie jako członka zarządu S. S. (karty akt administracyjnych – nr 85-65). Nadto na wezwanie Sądu I instancji strona przesłała wydruk danych spółki ze strony internetowej, świadectwo zarejestrowania spółki pod wskazanym numerem sporządzone w j. angielskim oraz jego polskie tłumaczenie, a także sporządzone w j. angielskim i j. polskim dokumenty o zmianie adresu członka zarządu – S. S. oraz o zmianie adresu siedziby spółki (karty akt sądowych – nr 25-33).
Wprawdzie w dosłanych dokumentach, pomimo wskazania w piśmie przewodnim, iż podmiot przesyła również sporządzony w j. angielskim oraz przetłumaczony na j. polski akt założycielski spółki i jej statut z podaniem w Części 2 uprawnień i obowiązków członków zarządu, faktycznie nie przesłano powyższych dokumentów, jednakże zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, z całości dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy w sposób niebudzący wątpliwości wynika, że jedynym członkiem zarządu jest S. S., umocowany zgodnie ze Statutem spółki do kierowania jej interesami (vide: akta administracyjne). Z treści tego umocowania bezspornie wynika, iż członek zarządu – w sprawie niniejszej Pan S. S. – odpowiada za wykonywanie wszelkich uprawnień przysługujących spółce (Statut Część 2 pkt 3).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, przedstawione unormowania statutowe spółki oraz dane personalne wynikające z dokumentu podającego aktualne mianowanie na członka zarządu skarżącej spółki prowadzą do wniosku, że skarga złożona w niniejszej sprawie i podpisana przez S. S., została wniesiona zgodnie z ustaloną w spółce reprezentacją. Mając zaś na uwadze, że przedmiotowy statut oraz wydruk informacji zgłoszonych do rejestru znajdowały się w aktach administracyjnych sprawy, a nadto zważywszy na treść art. 133 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd administracyjny orzeka na podstawie akt sprawy organu administracji publicznej, którego działanie lub zaniechanie zostały zaskarżone do tego sądu, chyba że zachodzą okoliczności przewidziane w art. 54 § 2 p.p.s.a., tj. organ nie przekazał sądowi skargi w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę /.../, należało przyjąć w sprawie niniejszej, iż podstawą orzekania przez wojewódzki sąd administracyjny jest cały materiał faktyczny i dowodowy sprawy zgromadzony przez organy administracji publicznej w postępowaniu w obu instancjach, zakończony zaskarżonym aktem lub czynnością (vide: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Komentarz – T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, W-wa 2005 r., str. 425). Wobec powyższego nieprzesłanie określonych na wstępie dokumentów, nie spowodowało braku możliwości nadania sprawie dalszego biegu.
W okolicznościach niniejszej sprawy zaskarżone postanowienie podlegało uchyleniu. Sąd I instancji weźmie pod uwagę wymienione wyżej dokumenty i uznając ich skuteczność procesową nada dalszy bieg wniesionej skardze.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.