Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 maja 2021 r., sygn. akt VI SA/Wa 810/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 232 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. − Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.), odrzucił skargę E. D., R. J., M. S., M. K., G. S., D. W., J. W., M. K., S. S. na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie przymusowej restrukturyzacji oraz zwrócił uiszczony wpis sądowy od skargi.
W uzasadnieniu Sąd I instancji podniósł, że skarżący zostali wezwani do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie dwóch odpisów skargi oraz pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej J. W., alternatywnie do podpisania skargi przez drugiego pełnomocnika, umocowanego do działania w imieniu tej skarżącej oraz dokumentów wykazujących interes prawny każdego ze skarżących – w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone osobiście pełnomocnikowi skarżących 26 kwietnia 2021 r.
W zakreślonym terminie, pełnomocnik skarżących nadesłała stosowne dokumenty wykazujące interes prawny skarżących, pełnomocnictwo do działania w imieniu skarżącej J. W., natomiast brak skargi w postaci dwóch jej odpisów nie został uzupełniony.
W ocenie Sądu I instancji, wymieniony brak formalny uniemożliwiał nadanie skardze prawidłowego biegu i nie mógł być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Z tych przyczyn skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Skarżący złożyli zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie w całości. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucili naruszenie przepisów postępowania, tj.:
- - art. 76 § 1 i 3 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi z powodu nieuzupełnienia braków formalnych, w sytuacji, w której doręczenie wezwania do uzupełnienia braków formalnych nastąpiło do rąk nieuprawnionego pełnomocnika, albowiem zgodnie ze wskazaniem zawartym w skardze, pełnomocnikiem do doręczeń był adw. M. F., zaś wezwanie zostało doręczone adw. D. P., która nie miała możliwości uzupełnienia braku formalnego poprzez nadesłanie odpisów skargi;
- - art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 49 § 1 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi z powodu nieuzupełnienia braków formalnych, w sytuacji, w której wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi nie było rzetelne, albowiem w wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych nie zwrócono uwagi, komu ma być doręczony odpis skargi, w jakim celu zażądano odpisu bądź odpisów skargi, czy żądana ilość odpisów odpowiada ilości uczestniczących w postępowaniu osób,
- - art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 49 § 1 p.p.s.a. poprzez błędne przyjęcie, że nieuzupełnienie braków formalnych skargi w niniejszej sprawie w następstwie nienadesłania 2 odpisów skargi było istotnym brakiem, który uniemożliwia sprawie nadanie dalszego biegu, w sytuacji, w której w niniejszej sprawie jedyną stroną oprócz skarżących był organ (Bankowy Fundusz Gwarancyjny), który złożył odpowiedź na skargę w niniejszej sprawie, zaś Sąd w wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych nie wskazał, kto według Sądu, oprócz organu, posiada przymiot strony w niniejszej sprawie bądź uczestnika, któremu miał być doręczony drugi odpis skargi, a co za tym idzie istniała możliwość nadania skardze dalszego biegu pomimo nienadesłania odpisów skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, z kolei art. 47 § 1 p.p.s.a. przewiduje, że do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.
Zgodnie z treścią art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W rozpoznawanej sprawie brakiem formalnym nieuzupełnionym w terminie był brak dwóch odpisów skargi. Należy wyjaśnić, że w rozpoznawanej sprawie, poza skarżącym, stronami postępowania jest organ oraz trzech uczestników na prawach strony, konieczne było zatem dołączenie do skargi czterech odpisów. Skoro do przekazanej przez organ Sądowi I instancji skargi został dołączony jeden jej odpis, i przy założeniu, że odpis przeznaczony dla organu pozostał w organie przed przekazaniem skargi do WSA, konieczne było wezwanie skarżących przez Sąd I instancji do nadesłania dwóch brakujących odpisów skargi. Sposób sformułowania wezwania (k. 59 akt sądowych), wbrew stanowisku pełnomocnika skarżących, nie budzi wątpliwości co do jego treści i skutków. Wezwanie do nadesłania dwóch odpisów skargi zostało oznaczone jako pkt i) wezwania, w którym w sposób jednoznaczny wskazano, że konsekwencją nieuzupełnienia tego braku będzie odrzucenie skargi.
Należy ponadto zauważyć, że sąd, wzywając do uzupełnienia braków formalnych nie jest zobowiązany do wskazywania, którym stronom zostaną doręczone brakujące odpisy. W rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji prawidłowo określił liczbę uczestników postępowania, dlatego w tym zakresie polemika składających zażalenie ze stanowiskiem WSA jest nieuzasadniona.
Konsekwencją nieuzupełnienia wskazanego braku formalnego skargi w zakreślonym terminie było zatem jej odrzucenie stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Powyższe stanowisko Sądu I instancji pozostaje w zgodzie z poglądem wyrażonym w uchwale składu siedmiu sędziów NSA z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, w której NSA przyjął, że niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd.
Odnosząc się z kolei do zarzutów pełnomocnika wnoszących zażalenie dotyczącej nieprawidłowego doręczenia wezwania, należy wyjaśnić, że jak wynika z akt sprawy, adw. D. P. była pełnomocnikiem wszystkich skarżących w niniejszej sprawie. W skardze wskazano wprawdzie jako adres do doręczeń: "Adwokat M. F., ul. [...] K.", jednak powyższe zdaniem NSA nie oznacza, że w sprawie został ustanowiony pełnomocnik do doręczeń w osobie adw. M. F. Sąd I instancji dokonał doręczenia na tenże podany w skardze adres pełnomocnika skarżących.
Należało zatem stwierdzić, że zaskarżone postanowienie, wbrew argumentacji podnoszonej w zażaleniu, odpowiada prawu.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.