Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 2 czerwca 2022 r., sygn. akt III SA/Gd 384/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę M. C. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 19 grudnia 2021 r., w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego z naruszeniem prawa.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że M. C. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego.
Z uwagi na stwierdzone braki formalne skargi, polegające na niepodaniu numeru PESEL skarżącego, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 kwietnia 2022 r. wydanego na podstawie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") skarżącego wezwano do usunięcia wskazanego braku formalnego skargi.
Ponadto zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 kwietnia 2022 r. wydanym na podstawie art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a, skarżący został ponadto wezwany do uzupełnienia wpisu sądowego w kwocie 380 zł.
W wydanych zarządzeniach zakreślono termin 7 dni na ich wykonanie oraz rygor odrzucenia skargi.
Wezwania zostały wysłane na adres podany w skardze. Pomimo dwukrotnego awizowania (pierwsze w dniu 22 kwietnia 2022 r., drugie w dniu 2 maja 2022 r.) skarżący nie podjął wskazanej przesyłki z placówki pocztowej. Wobec niepodjęcia przesyłki została ona zwrócona przez pocztę do nadawcy i wpłynęła z powrotem do Sądu w dniu 17 maja 2022 r.
Sąd podniósł, że wezwania należało zatem uznać za doręczone w dniu 6 maja 2022 r., to jest z upływem okresu 14 dni liczonych od dnia dokonania pierwszego awizowania przesyłki w dniu 22 kwietnia 2022 r. Tym samym termin na ich wykonanie upływał z końcem dnia 13 maja 2022 r. W tym terminie, ani też później, skarżący nie podał swojego numeru PESEL, ani też nie uiścił wpisu od skargi.
Mając powyższe na uwadze Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Skarżący i wniósł o jego uchylenie w całości stwierdzając, że: "...strona przeciwna podała nieprecyzyjnie adres tymczasowy skarżącego, pod którym skarżący nie zamieszkuje a jego zameldowanie na pobyt stały to dawniej K. G. a aktualnie po ustaleniu ulic K. G, ul. C..".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd I instancji, na etapie wstępnego badania skargi, stwierdził braki formalne skargi uniemożliwiające nadanie jej dalszego biegu. W związku z powyższym skarżący został wezwany do uzupełnienia braków. Wobec niepodjęcia przesyłki została ona zwrócona przez pocztę do nadawcy i wpłynęła z powrotem do Sądu w dniu 17 maja 2022 r.
Stosownie do treści art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających (art. 65 - 72 p.p.s.a.), pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). Stosownie do § 3 tego artykułu w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Zgodnie zaś z § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.
W takim przypadku zachodzi tzw. domniemanie doręczenia przesyłki adresatowi. Domniemanie, o którym mowa w art. 73 § 4 p.p.s.a., polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe, jak chociażby rozpoczyna swój bieg termin do uzupełnienia braków formalnych skargi, czy uiszczenia wpisu sądowego.
Odnosząc się do podniesionego w zażaleniu zarzutu doręczenia na "tymczasowy adres" wskazać należy, że to sam skarżący w skardze wskazał adres pod który należy doręczać korespondencję. Ponadto zauważyć należy, że jest to adres prowadzenia działalności gospodarczej przez skarżącego oraz pod ten adres została doręczona decyzja organu II instancji.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł o oddaleniu zażalenia