Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 15 marca 2011 r. o sygn. akt III SA/Kr 129/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. zawiesił postępowanie sądowe w sprawie ze skargi A. O. prowadzącego działalność pod firmą S. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd podał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. w sprawie o sygn. akt V SA/Wa 1613/09 postanowieniem z dnia 24 listopada 2009 r. (uzupełnionym 8 marca 2010 r.), przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu (sygn. akt P 9/10) pytanie prawne, czy art. 5 pkt 11, art. 30a ust. 1 i 2, art. 30b ust. 1 i 2 oraz art. 37 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712), w zakresie w jakim wyłącza w tym postępowaniu przepisy ustawy kodeks postępowania administracyjnego i zezwala – w ramach systemu realizacji programu operacyjnego – na kreowanie systemu środków odwoławczych przysługujących wnioskodawcy w trakcie naboru projektów, które pozostają poza konstytucyjnym systemem źródeł prawa powszechnie obowiązującego, jest zgodny z art. 2, art. 7, art. 31 ust. 3 w zw. z art. 32 ust. 1 oraz art. 87 Konstytucji. Zdaniem WSA w K. rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy zależy od wyniku toczącego się przed Trybunałem postępowania, albowiem w jego opinii w niniejszej sprawie występuje analogiczne zagadnienie, jakie będzie przedmiotem orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył Zarząd Województwa [...], który zaskarżył je w całości i wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy do rozpatrzenia przez Sąd I instancji. Postanowieniu zarzucił naruszenie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) mające istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez błędne przyjęcie przez Sąd I instancji, że rozstrzygnięcie postępowania zależy od wyniku postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W uzasadnieniu zażalenia organ zwrócił uwagę, że rozstrzygnięcie pytania prawnego przez Trybunał Konstytucyjny nie będzie miało znaczenia dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, bowiem spór pomiędzy stronami pozostaje w całkowitym oderwaniu od kwestii związanych z konstytucyjnością niektórych przepisów ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.
Organ wskazał również na dominującą linię orzeczniczą Naczelnego Sądu Administracyjnego, jednoznacznie przyznającą prymat prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki nad możliwością złożenia ewentualnego wniosku o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w przypadku, gdyby Trybunał stwierdził niezgodność aktu normatywnego z Konstytucją.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie wskazać należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w pełni podziela stanowisko tegoż Sądu zaprezentowane w postanowieniu z dnia 31 sierpnia 2010 r., sygn. akt II GZ 198/10 i we wskazanym tam orzecznictwie.
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Z powołanego przepisu wynika, że między zawieszaną sprawą sądowoadministracyjną a innym postępowaniem, o którym stanowi wskazany wyżej przepis, istnieć musi związek tego rodzaju, że wynik tego innego toczącego się już postępowania, będzie miał charakter prejudycjalny dla sprawy, która ma być zawieszona. Innymi słowy rozstrzygnięcie w tej innej sprawie wtedy tylko upoważniać będzie do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego, kiedy podjęte w niej rozstrzygnięcie będzie miało decydujące znaczenie dla sposobu rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej, która ma być zawieszona.
Zawieszenie postępowania powinno być uzasadnione również ze względów celowości, sprawiedliwości, jak i ekonomiki procesowej. W szczególności, zawieszając postępowanie w sprawie, należy mieć na uwadze możliwość wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego zaskarżoną decyzją lub aktem (art. 240 § 1 pkt 8 Ordynacji podatkowej). Powyższe okoliczności należało oceniać w kontekście konieczności rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Zagwarantowane stronie takie prawo NSA uznał za priorytetowe względem ewentualnego wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie. Skoro bowiem strona ma możliwość złożenia wniosku o wznowienie postępowania, w przypadku gdyby TK stwierdził niekonstytucyjność przepisu, na podstawie którego wydano zaskarżony przez stronę akt, to tym samym jej interes prawny pozostaje zabezpieczony, gdyż posiada instrument prawny służący eliminacji z obrotu prawnego aktu wydanego na podstawie niekonstytucyjnego przepisu. Z tych względów zawieszenie postępowania w sprawie Naczelny Sąd Administracyjny uznał za niecelowe.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 185 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny, orzekł jak w postanowieniu.