Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 8 grudnia 2016 r., sygn. akt V SA/Wa 2694/16, odmówił H. C. wstrzymania wykonania decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lipca 2016 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji.
W skardze na powyższą decyzję H. C. zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania podając w uzasadnieniu, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. prowadzi względem niego postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułu wykonawczego ARiMR z dnia [...] października 2014 r. Stwierdził, że brak wstrzymania wykonania decyzji spowoduje niepowetowane straty.
Sad I instancji motywując odmowę wstrzymania wykonania decyzji wskazał, że skarżący nie uprawdopodobnił, iż wykonanie decyzji może spowodować skutki określone w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Nie przedstawił żadnego uzasadnienia wniosku, ograniczył się do zawarcia samego żądania wstrzymania wykonania decyzji oraz powołał się na spowodowanie niepowetowanych strat.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wskazał wysokość kwoty nienależnie pobranych płatności (59.174,59 zł) oraz dodał, że szkoda jaką mógłby podnieść to kwota ok. 100.000 zł. Wyjaśnił, że okoliczności te wynikają wprost z uzasadnienia jego skargi. Skarżący podał, że organ nie odniósł się do jego wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, a Sąd dysponując pełnym materiałem dowodowym mógł merytorycznie ocenić zasadność jego wniosku. Wskazał również na umorzenie względem niego postępowania egzekucyjnego z powodu bezskuteczności egzekucji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Chodzi tu o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego bądź wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu.
Skoro sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek skarżącego, to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.
W niniejszej sprawie WSA odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, uznając że skarżący nie wykazał, że w jego przypadku wystąpiła którakolwiek z przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., co miało związek z niedostatecznym udokumentowaniem twierdzeń podniesionych we wniosku. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, ocena WSA jest prawidłowa.
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia WSA odniósł się do okoliczności, które zostały wskazane we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Argumentacja skarżącego w tym zakresie trafnie została oceniona przez WSA jako zbyt uboga, skoro sprowadzała się do stwierdzenia, że wykonanie decyzji spowoduje niepowetowane straty.
Prawidłowości zaskarżonego orzeczenia nie podważa także argumentacja podniesiona przez skarżącego w zażaleniu, która ogranicza się do powołania wysokości kwoty nienależnie pobranych płatności, wysokości szkody jaką mógłby ponieść skarżący oraz okoliczności, że względem skarżącego umorzone zostało postępowanie egzekucyjne.
Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.