Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 10 lutego 2017 r., sygn. akt III SA/Lu 443/16 odmówił B. Spółce z o.o. w W. sporządzenia uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 28 grudnia 2016 r. oddalającego jego skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że w piśmie z dnia 2 stycznia 2017 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Zarządzeniem z dnia 10 stycznia 2017 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do złożenia pełnomocnictwa wykazującego uprawnienie do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz odpisu z KRS spółki B., w terminie siedmiu dni, pod rygorem odmowy sporządzenia uzasadnienia.
Odpis zarządzenia został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 23 stycznia 2017 r. W dniu 24 stycznia 2017 r. pełnomocnik skarżącej złożył uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa procesowego z dnia 4 stycznia 2017 r. W ocenie Sądu I instancji pełnomocnik skarżącej przy piśmie z dnia 24 stycznia 2017 r. nadesłał pełnomocnictwo do reprezentowania skarżącej z dnia 4 stycznia 2017 r. Pełnomocnik skarżącej nie złożył odpisu z KRS skarżącej spółki, a zatem nie wykonał wezwania z dnia 10 stycznia 2017 r. Pełnomocnik – adwokat D. W. nie wykazał, że został umocowany przez upoważnione do tego osoby do reprezentowania skarżącej w niniejszym postępowaniu. Z tych względów, na podstawie art. 141 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm., dalej jako "p.p.s.a."), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku.
Zażaleniem B. Sp. z o.o. w W. wniosła o uchylenie ww. postanowienia. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła naruszenie art. 141 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 63 § 3 p.p.s.a. poprzez nieuzasadnioną odmowę sporządzenia uzasadnienia wyroku oddalającego skargę, wskutek przyjęcia, że pełnomocnik nie wykazał swego umocowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z przepisem art. 141 § 2 zd. 1 p.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku następuje postanowieniem wydanym na posiedzeniu niejawnym (art. 141 § 3 p.p.s.a.).
Zgodnie zaś z art. 49 § 1 i 2 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania.
Wniosek pełnomocnika skarżącej Spółki o sporządzenie uzasadnienia wyroku w niniejszej sprawie wniesiony został przez adwokata D. W. W orzecznictwie przyjmuje się jednolicie, że wykazanie przez pełnomocnika procesowego umocowania do reprezentowania strony będącej osobą prawną wymaga złożenia dokumentu pełnomocnictwa podpisanego przez osoby działające w imieniu tej osoby prawnej oraz dokumentu potwierdzającego umocowanie tych osób do działania w imieniu osoby prawnej. W niniejszej sprawie, do wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie dołączono pełnomocnictwa ani dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osoby działającej w imieniu B. Spółki z o.o.
W związku z powyższym zarządzeniem z dnia 10 stycznia 2017 r. pełnomocnik został wezwany do nadesłania w terminie 7 dni, od dnia doręczenia wezwania pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej wraz z odpisem z KRS – pod rygorem odmowy sporządzenia uzasadnienia wyroku.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu, przy piśmie z dnia 24 stycznia 2017 r., pełnomocnik przedłożył uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa procesowego udzielone w dniu 4 stycznia 2016 r. przez M. W. – Prezesa Zarządu B. Spółki z o.o. Pełnomocnik nie nadesłał odpisu KRS.
Mając na uwadze, iż brak formalny w postaci nieprzedłożenia dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie do udzielenia pełnomocnictwa procesowego np. odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego w oryginale lub uwierzytelnionej kopii, tj. dokumentu na podstawie którego Sąd I instancji mógłby bez wątpliwości zbadać umocowanie do działania w imieniu skarżącej Spółki przy udzielaniu pełnomocnictwa dla pełnomocnika, nie został uzupełniony w sposób wymagany przez Sąd I instancji, NSA uznał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny podjął słuszne rozstrzygnięcie odmawiając na podstawie art. 141 § 3 p.p.s.a. sporządzenia uzasadnienia wyroku.
Za bezpodstawne należało uznać twierdzenie pełnomocnika zawarte w zażaleniu, że błędne było przyjęcie przez Sąd I instancji, że pochodzi on od pełnomocnika, który nie wykazał swego umocowania, gdy tymczasem należy przyjąć na użytek samej czynności sporządzenia uzasadnienia, że pełnomocnik uprawdopodobnił swe umocowanie. Fakt współpracy w ramach jednej kancelarii prawnej adw. K. B. reprezentującego skarżącą Spółkę przed Sądem I instancji i adw. D. W. pełnomocnika sporządzającego wniosek o uzasadnienie wyroku nie upoważnia w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego twierdzenia pełnomocnika wyrażonego w uzasadnieniu zażalenia, że "reprezentuje on Spółkę w następstwie rozpoznania skargi tego samego pełnomocnika, którego Sąd nie kwestionował".
Należy podkreślić, że w aktach sprawy prawidłowo umocowany był tylko adw. K. B., natomiast adw. D. W. zgodnie z art. 29 p.p.s.a. miał obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Z kolei zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany był przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Zatem nadesłanie przez adwokata w odpowiedzi na wezwanie Sądu I instancji pełnomocnictwa procesowego bez dołączenia właściwego w chwili udzielenia pełnomocnictwa odpisu z KRS skarżącej Spółki nie mogło być uznane za upoważniające do wniesienia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wy roku.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.