Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 stycznia 2024 r., sygn. VI SA/Wa 5932/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił M. B. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 24 sierpnia 2023 r. nr 967/2023/Ub w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wyjaśnił, że w sprawie żądaniem wstrzymania wykonania objęta została decyzja stwierdzająca istnienie obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego. Ze względu na swój charakter, potwierdzający jedynie istnienie określonego stanu, zaskarżona decyzja nie mieściła się zdaniem Sądu w katalogu aktów, które nadają się do wykonania i wykonania wymagają. Skoro decyzja objęta rozpoznawanym wnioskiem jest aktem, który nie nosi znamion wykonalności, wniosek o jej wstrzymanie uznać należało zdaniem Sądu I instancji za bezzasadny.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył M. B., wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu zażalenia przedstawił stan faktyczny i swoje stanowisko w kwestii sprawy administracyjnej. Wskazał także, że nie może się zgodzić z zaskarżonym postanowieniem.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Naczelny Sąd Administracyjny podziela dokonaną przez Sąd I instancji ocenę, że wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mógł zostać uwzględniony.
Decyzja, o wstrzymanie której wystąpił skarżący – wobec jej deklaratoryjnego charakteru – nie posiada waloru wykonalności. Nie nakłada bowiem na skarżącego żadnego obowiązku, ani nie też nie przyznaje mu żadnych praw. Podleganie obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu wynika z ustawy, a nie z decyzji, która może jedynie potwierdzić podleganie przez daną osobę obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu z określonego tytułu (zob. np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 8 grudnia 2022 r., sygn. II GZ 461/22, 18 kwietnia 2024 r., sygn. II GSK 2450/23, 21 maja 2024 r., sygn. II GZ 208/24).
Skoro zaskarżona decyzja nie posiada waloru wykonalności, to nie jest zasadne nawet przystępowanie do oceny zaktualizowania się przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., albowiem regulacja tego przepisu dotyczy wyłącznie aktów administracyjnych wykonalnych (zob. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 10 stycznia 2018 r., sygn. II GSK 4162/17, 19 lutego 2009 r., sygn. II FSK 136/09).
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.