Uzasadnienie
Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
Sprostowanie oczywistej omyłki może nastąpić także na wniosek strony.
W wyniku oczywistej omyłki w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 listopada 2010 r., sygn. akt II GZ 347/10, w komparycji w wierszu ósmym od góry wadliwie oznaczono podmiot wnoszący zażalenie na rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zamieszczone w wyroku WSA w Rzeszowie z 22 lipca 2010 r. Podmiotem składającym zażalenie był "Dyrektor Izby Skarbowej w R.", a nie jak omyłkowo wpisano "Prezydent Miasta Rz.".
W punkcie 2 postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 listopada 2010 r., wiersz osiemnasty od góry, doszło do oczywistej omyłki polegającej na niewłaściwym oznaczeniu organu, od którego zostały zasądzone koszty postępowania. Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że chodziło o "Dyrektora Izby Skarbowej w Rz.", a nie o "Dyrektora Izby Celnej w Rz.".
W pozostałym zakresie wniosek Prezydenta Miasta Rz. podlegał oddaleniu, gdyż przedmiot sprawy został określony prawidłowo.
Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.