Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 2 stycznia 2019 r., sygn. akt II SA/Sz 1218/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej zwanej: p.p.s.a.), odrzucił skargę A.B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry.
W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd I instancji stwierdził, że zarządzeniem z dnia 28 listopada 2018 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 2.000 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie doręczono skarżącej w dniu 3 grudnia 2018 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 15). Siedmiodniowy termin do jego uiszczenia upłynął w dniu 10 grudnia 2018 r. Z uwagi na to, że wpis od skargi nie został uiszczony ani w terminie, ani dotychczas, skarga podlegała odrzuceniu.
W zażaleniu skarżąca zaskarżyła powyższe postanowienie w całości wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Szczecinie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie:
- 1) art. 178 w zw. z art. 220 § 1 i art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie a w konsekwencji uznanie, że skarżąca nie uiściła wpisu od skargi w wyznaczonym terminie, podczas gdy nie doręczono skarżącej takiego wezwania i nie zakreślono skarżącej żadnego terminu do uiszczenia wpisu;
- 2) art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., co miało istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i błędne przyjęcie, że wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało doręczone skarżącej w dniu 3 grudnia 2018 r., skutkiem czego odrzucono skargę do WSA w Szczecinie, podczas gdy strona skarżąca nie została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi, a jedynie do uzupełnienia braków skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego wierzytelnego odpisu, co zostało wykonane w zakreślonym terminie.
W uzasadnieniu zażalenia skarżąca podniosła, że jej pełnomocnikowi w dniu 3 grudnia 2018 r. doręczono wyłącznie jedną przesyłkę z wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed sądami administracyjnymi, które to wezwanie pełnomocnik skarżącej wykonał w terminie. Przesyłka z Sądu nie zawierała natomiast wezwania do uiszczenia wpisu od skargi. Wynika to wprost z treści samego wezwania, gdzie widnieje jedno zobowiązanie - przedłożenie pełnomocnictwa. Skarżąca powołała się na orzeczenia, w których Naczelny Sąd Administracyjny w podobnym stanie faktycznym wskazał, że tego rodzaju wątpliwości należy rozstrzygać na korzyść skarżącej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią stanowiącego podstawę odrzucenia skargi w tej sprawie przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W myśl zaś art. 49 § 1 i 2 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., jeżeli skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jej uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jeżeli strona nie uzupełniła braków skargi, podlega ona odrzuceniu.
W rozpoznawanej sprawie skarżąca w wyniku wezwania uzupełniła brak formalny skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej, nie uiściła natomiast wpisu sądowego od tej skargi.
Wbrew twierdzeniom zażalenia z akt sprawy wynika, co trafnie stwierdził Sąd I instancji, że wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi zostało doręczone skarżącej w dniu 3 grudnia 2018 r. W aktach sprawy znajduje się bowiem zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki w którego treści, jako rodzaje doręczanych pism odnotowano cyt.: " - wezw. do uzupełn. br. for., - zarządz. o wezw. do uiszcz. opł." (k. 15 akt sądowych). Również ze znajdujących się w aktach sprawy pism przewodnich stanowiących wykonanie zarządzeń o wezwaniu do uiszczenia wpisu, jak i uzupełnienia braków formalnych skargi (k. 13 i 14) wynika, że sekretarz sądowy wykonał obydwa zarządzenia.
Jak trafnie podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w jednym z powołanych w zażaleniu postanowień (z dnia 7 czerwca 2017 r., sygn. akt II GZ 390/17), zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki jest dokumentem urzędowym – korzystającym z domniemania prawdziwości, które może być jednak obalone, co do zgodności treści takiego dokumentu z prawdą, na przykład poprzez złożenie stosownych wyjaśnień.
W rozpoznawanej sprawie nie było przeszkód ku temu, by skarżąca podważała prawdziwość dokumentu, jakim jest zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki, poprzez kwestionowanie zawartości przesyłki po jej odbiorze, właśnie choćby poprzez złożenie stosownych wyjaśnień, lub wystosowanie do Sądu zapytania. Takich działań skarżąca w rozpoznawanej sprawie nie podjęła, zatem należało przyjąć, że w przesyłce odebranej w dniu 3 grudnia 2018 r. znajdowało się – jak wynika to ze zwrotnego odbioru tej przesyłki – zarówno wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi, jak i wezwanie do uiszczenia wpisu od tej skargi.
W związku z powyższym za bezpodstawne należało uznać twierdzenie w zażaleniu, że wyżej wskazane wezwanie do uiszczenia wpisu nie zostało skarżącej doręczone.
W zaistniałej sytuacji, Sąd I instancji prawidłowo odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., od której nie został uiszczony należny wpis.
Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.