Uzasadnienie
I
Postanowieniem objętym zażaleniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. odrzucił sprzeciw M. S. od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 11 maja 2011 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu Sąd I instancji podał, że M. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] grudnia 2010 r. w przedmiocie cofnięcia uprawnienia diagnosty do wykonywania badań technicznych pojazdów. Wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, M. S. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.
Zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 11 maja 2011 r. wniosek pozostawiono bez rozpoznania wobec nieuzupełnienia braków wniosku w zakreślonym terminie. Zarządzenie zostało doręczone skarżącemu w dniu 18 maja 2011 r. wraz z pouczeniem o terminie wniesienia sprzeciwu od zarządzenia.
W dniu 26 maja 2011 r. skarżący nadał w placówce pocztowej sprzeciw od powyższego zarządzenia.
Sąd I instancji wyjaśniając powody rozstrzygnięcia podał, że termin siedmiu dni do wniesienia sprzeciwu od zarządzenia upłynął w dniu 25 maja 2011 r. Skarżący wniósł sprzeciw w dniu 26 maja 2011 r., a więc z uchybieniem terminu. W związku z tym Sąd zobligowany był odrzucić ten środek zaskarżenia.
II
M. S. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie domagając się jego uchylenia oraz rozpoznania jego sprzeciwu. W uzasadnieniu podał, że jest on jedynym żywicielem rodziny, a rozpoznanie sprzeciwu stworzy możliwość uchylenia decyzji pozbawiającej go uprawnień do wykonywania zawodu. Skarżący był przekonany o tym, że złożył sprzeciw w terminie.
III
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia. Zgodnie z treścią art. 259 § 2 p.p.s.a. sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Jak wynika z akt sprawy zarządzenie referendarza zostało doręczone skarżącemu w dniu 18 maja 2011 r., zaś sprzeciw został wniesiony w dniu 26 maja 2011 r., a wiec z uchybieniem siedmiodniowego terminu. Okoliczności te nie są przez skarżącego kwestionowane.
Wobec powyższego, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji prawidłowo odrzucił sprzeciw. Nie może bowiem ulegać wątpliwości, iż został on złożony z uchybieniem terminu.
Powyższej oceny nie mogą podważyć okoliczności podniesione przez skarżącego w zażaleniu, bowiem w niniejszym postępowaniu Naczelny Sąd Administracyjny bada jedynie, czy zasadnie (zgodnie z obowiązującymi przepisami) Sąd I instancji odrzucił wniesiony przez skarżącego sprzeciw.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.