Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z 23 sierpnia 2023 r., sygn. akt II SA/Rz 1144/23, odmówił wstrzymania wykonania objętej skargą P. G. (skarżący) decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu z [...] maja 2023 r. w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy.
Sąd I instancji, wskazując na art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), stwierdził, że we wniosku skarżący nie wykazał ustawowych przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wnioskodawca poza złożeniem wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej w żaden sposób nie wykazał, na czym konkretnie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków miałoby polegać. Skarżący nie wykazał ponadto, że jeśli decyzja zostanie wykonania przed wydaniem prawomocnego orzeczenia sądowego, wówczas może nastąpić konkretne wydarzenie, które będzie miało charakter nieodwracalny.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący, zaskarżając je w całości i wnosząc o jego zmianę tj. uchylenie zaskarżonego postanowienia i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, a to art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez błędne ustalenie, że w sprawie nie występowały przesłanki dla wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu, a nadto, że skarżący nie wykazał, na czym miałoby polegać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków, w sytuacji gdy Skarżący takie okoliczności, związane z wykonywaną przez niego pracą stanowiącą jedyne jego źródło utrzymania, podniósł w skardze z 19 czerwca 2023 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie podlega oddaleniu jako pozbawione usprawiedliwionych podstaw.
Kontrolując prawidłowość zaskarżonego postanowienia, Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdził wad uzasadniających jego wzruszenie tak w świetle wzorców kontrolnych uwzględnionych z urzędu, jak i zarzutów podniesionych przez stronę skarżącą.
Kontrolowany Sąd Wojewódzki, rozpoznając wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, przyjął prawidłowe założenie, że uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest możliwe tylko wtedy, gdy zostaną ujawnione i podniesione przez wnioskodawcę szczególne okoliczności realizujące przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a., przy czym obowiązek wykazania tych okoliczności spoczywa na wnioskodawcy, natomiast do Sądu należy ocena, czy i w jakim zakresie powyższe okoliczności związane z wykonaniem zaskarżonego aktu (zaskarżonej czynności) mogą zostać ocenione jako świadczące o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki materialne uwzględnienia wniosku na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. odwołują się do takich okoliczności faktycznych związanych z wykonaniem treści zaskarżonego aktu (zaskarżonej czynności), które świadczą o realnym niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody majątkowej albo niemajątkowej, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego bądź wyegzekwowanego świadczenia, albo które realnie mogą spowodować powstanie nieodwracalnych lub trudnych do odwrócenia skutków rozumianych jako takie zmiany w rzeczywistości, które uniemożliwiają przywrócenie pierwotnego stanu rzeczy albo których zniesienie w celu restytucji stanu poprzedniego byłoby możliwe tylko po podjęciu nadzwyczajnych działań lub dokonaniu niewspółmiernych nakładów sił i środków (zob. np. postanowienie NSA z dnia 25 kwietnia 2023 r., II GSK 232/23; postanowienie NSA z dnia 27 czerwca 2023 r., II GZ 194/23; postanowienie NSA z dnia 29 czerwca 2023 r., II GSK 979/23).
W związku z powyższymi uwagami należy podzielić ocenę Sądu pierwszej instancji, ze zawarty w skardze wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie zawiera wystarczającej argumentacji konkretyzującej ustawowe przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz przekonującej sąd, że w razie wykonania przedmiotu zaskarżenia zachodzi realne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Nie spełniają ustawowych wymogów konkretyzacji przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ogólnie przywołane okoliczności świadczące o możliwości utraty przez skarżącego jako kierowcy zawodowego "jedynego źródła utrzymania" na skutek wykonania zaskarżonej decyzji w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy oraz niemożliwości podjęcia zatrudnienia (innej pracy zarobkowej) w innych zawodach ze względu na wiek (53 lata) oraz brak innego doświadczenia zawodowego. Okoliczności te – niezależnie od braku koniecznej konkretyzacji – również pod względem merytorycznym nie wskazują na powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W tym stanie rzeczy, mając na względzie całość podniesionej argumentacji, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. o oddaleniu zażalenia.