Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach postanowieniem z 30 grudnia 2016 r., rozpoznając sprawę ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia [...] maja 2016 r. w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego osób z naruszeniem warunków określonych w zezwoleniu, oddalił wniosek M. K. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach: [...] od orzekania w sprawie II SA/Ke 534/16.
Sąd I instancji orzekał w następującym stanie faktycznym:
Na rozprawie w dniu 14 grudnia 2016 r. N. K., pełnomocnik skarżącej M. K., wniósł do protokołu o wyłączenie od orzekania sprawie sędziów: [...]. Podał, że sędziowie J. K., D. C. i D. P. brali już udział w rozprawie w dniu 1 grudnia 2016 r., a sędzia D. C. uczestniczyła dodatkowo w sprawach II SA/Ke 543/16 i II SA/Ke 532/16. Okoliczność ta wywołuje wątpliwość co do bezstronności tych sędziów w niniejszej spawie, ponieważ prowadzili oni już identyczne sprawy i mogą mieć wyrobione zdanie.
Wnioskowani do wyłączenia sędziowie złożyli pisemne oświadczenia, z których wynika, że nie znają osobiście strony, a nadto nie zachodzą w sprawie okoliczności tego rodzaju, które mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności w sprawie.
Oddalając wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wskazał, że przedstawione przez skarżącą okoliczności nie stanowią wystarczających przesłanek do wyłączenia ww. sędziów od rozpoznania sprawy II SA/Ke 534/16. Stwierdzenie, że sędziowie ci orzekali już w innych sprawach z udziałem skarżącej ma, zdaniem tego Sądu, charakter generalny i nie zostało poparte obiektywnymi okolicznościami oraz dowodami wskazującymi na realną wątpliwość co do bezstronności tych sędziów. Nie można bowiem upatrywać wystarczającej przesłanki wyłączenia sędziego tylko w tym, że ten sam sędzia brał udział w rozpoznawaniu innej sprawy, z której przebiegu lub wyniku wnioskodawca nie jest zadowolony. Subiektywne przekonanie wnioskodawcy co do istnienia przyczyn wyłączenia sędziów, nie poparte żadnymi dowodami, nie może stanowić podstawy wyłączenia sędziego (v. postanowienie NSA z dnia 25 września 2012 r., sygn. II OZ 798/12, Lex nr 1282370).
Dodatkowo oświadczenia złożone przez sędziów, których wniosek dotyczy wskazują, że pomiędzy nimi a stroną nie zachodzą okoliczności, które mogłyby wywoływać uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności.
W zażaleniu na powyższe postanowienie, skarżąca, powołując się na art. 19 ppsa, podniosła, że zachodzi obawa, że sędziowie M. C. i D. P.mając "wyrobione zdanie o firmie N." wydadzą stronniczy wyrok, z uwagi na fakt, że Sąd przeznaczył "tylko 15 minut na rozprawę, czyli najmniej z całej wokandy". Zdaniem strony wywołuje to obawę, że Sąd może nie zbadać sprawy wnikliwie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Należy zauważyć, że instytucja wyłączenia sędziego jest istotną gwarancją procesową, realizującą zasadę bezstronności sędziego w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Jej celem jest eliminowanie okoliczności, które mogą skutkować wątpliwościami co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy. Biorąc pod uwagę, że w zażaleniu skarżąca zarzuciła rażące naruszenie przez Sąd I instancji art. 19 ppsa, a także że Sąd I instancji prawidłowo uznał, iż w sprawie nie zostały spełnione przesłanki wyłączenia sędziego, o których mowa w art. 18 ppsa, należy zauważyć, że zgodnie z art. 19 ppsa, niezależnie do przyczyn wymienionych w art. 18 ppsa, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywoływać uzasadnioną wątpliwość, co do jego bezstronności w danej sprawie. Przez okoliczności, o których mowa w art. 19 ppsa, rozumieć należy zarówno okoliczności związane z osobistymi stosunkami między sędzią a stroną czy jej przedstawicielem, jak również inne uwarunkowania zewnętrzne i wewnętrzne, które w sytuacji konkretnego sędziego mogą budzić uzasadnione wątpliwości co do wydania orzeczenia opartego na w pełni zobiektywizowanych przesłankach.
Przez stosunki osobiste rozumieć należy relacje charakteryzujące się istnieniem więzi uczuciowej, emocjonalnej bądź gospodarczej. Inne uzasadnione okoliczności mogą dotyczyć np. wcześniejszych związków sędziego z daną sprawą jak wykonywanie obowiązków służbowych jeszcze przed objęciem przez niego funkcji sędziego (v. postanowienie NSA z dnia 10 kwietnia 2014 r., sygn. akt II OZ 353/14). Warunkiem koniecznym do uwzględnienia wniosku strony o wyłączenie sędziego na podstawie art. 19 ppsa jest - oparte wyłącznie na zobiektywizowanych przesłankach - uprawdopodobnienie istnienia opisanych okoliczności, które będą budzić wątpliwości odnośnie wydania przez sędziego orzeczenia.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego za prawidłową uznać należy ocenę wniosku skarżącej dokonaną przez Sąd I instancji. Zgodnie z ugruntowanym poglądem orzecznictwa i doktryny wyłączenie sędziego nie może nastąpić wyłącznie na skutek subiektywnego przeświadczenia strony co do tego, że sędzia prowadzi proces wadliwie, nieobiektywnie czy stronniczo (v. postanowienie NSA z dnia 15 marca 2012 r., sygn. akt II GZ 86/12; postanowienie z dnia 23 lutego 2012 r., sygn. akt II OZ 103/12; postanowienie NSA z dnia 6 sierpnia 2009 r., sygn. akt II OZ 648/09, Drachal J., Wiktorowska A., Zalasińska K. [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. Hauser R., Wierzbowski M., Warszawa 2011, s. 158, Tarno J. P., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, s. 82). Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, we wniosku skarżącej o wyłączenie wymienionych sędziów WSA zostały powołane jedynie zarzuty o takim właśnie charakterze.
Nie prowadzą one do stwierdzenia, że wymienieni we wniosku sędziowie mogą nie być bezstronni, bowiem nie odnoszą się one w jakimkolwiek zakresie do przesłanek, o których mowa w art. 19 ppsa. Autor wniosku nie podał, jakie konkretnie uwarunkowania zewnętrze lub wewnętrzne dotyczące sędziego mogłyby wpływać na nieobiektywne rozpoznanie i wydanie równie nieobiektywnego orzeczenia w sprawie. Okoliczności mogące stanowić podstawę do wyłączenia sędziego od orzekania w sprawie powinny być tego rodzaju, że z uwagi na stosunek łączący sędziego z którąkolwiek ze stron bądź stosunek łączący sędziego ze sprawą, budzą wątpliwości co do jego bezstronności lub będą mieć wpływ na obiektywne orzeczenie w sprawie. Za taką okoliczność nie można uznać faktu brania udziału w wydaniu orzeczeń w innych sprawach skarżącej, a także przeznaczenie na rozpoznanie sprawy 15 minut (co wynikało z wokandy na dzień 14 grudnia 2016 r.).
Powyższe okoliczności nie stanowią o bezstronności sędziów i w konsekwencji nie uzasadniają ich wyłączenia. Ponadto jak wynika ze złożonych przez sędziów oświadczeń, nie istnieje jakakolwiek okoliczność, która mógłby wywołać wątpliwości co do ich bezstronności w tej sprawie. Skarżąca nie wykazała ani we wniosku, ani w zażaleniu okoliczności, które podważałyby wiarygodność złożonych oświadczeń.
Stanowisko to było podstawą dokonania przez Sąd I instancji oceny wniosku skarżącej, która przeprowadzona została w sposób prawidłowy i doprowadziła do trafnego stwierdzenia, że przedstawione przez skarżącą we wniosku argumenty i okoliczności, mające przemawiać za wyłączeniem sędziów, nie pozwalały na jego uwzględnienie.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.