Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 16 stycznia 2019 r., sygn. akt II GZ 469/18, uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 września 2018 r., sygn. akt VI SA/Wa 1532/18 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej przez G. Sp. jawna z siedzibą w Krakowie decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] lipca 2018 r., nr [...], w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej oraz wstrzymał wykonanie powyższej decyzji.
Pismem z dnia [...] lutego 2019 r. Główny Inspektor Farmaceutyczny wniósł o rozważenie przez Naczelny Sąd Administracyjny zmiany treści postanowienia z dnia [...] stycznia 2019 r., sygn. akt II GZ 469/18. W uzasadnieniu organ wskazał na okoliczności związane z obecnym brzmieniem art. 108 ust. 4a ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2017 r. poz. 2211 ze zm.).
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 5 marca 2019 r. uchylił postanowienie NSA z dnia 16 stycznia 2019 r. o sygn. akt II GZ 469/18 oraz oddalił zażalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Należy jednak wskazać, że zgodnie z art. 6 pkt 10 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o zmianie ustawy o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 1039) w ustawie Prawo farmaceutyczne został wprowadzony art. 108 ust. 4a, zgodnie z którym do decyzji, o których mowa w ust. 4, wydanych na podstawie art. 81 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 4a oraz art. 103 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 3 nie stosuje się art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, 1370 i 2451 oraz z 2018 r. poz. 650).
Należy również zauważyć, że zgodnie z art. 15 ustawy nowelizującej do postępowań w sprawach, o których mowa w art. 78a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 6 w brzmieniu dotychczasowym, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy wydaniem prawomocnej decyzji, stosuje się przepisy dotychczasowe.
W związku z powyższym, wskazać należy, że zaskarżona przez skarżącą decyzja Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] lipca 2018 r., nr [...], w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej, na dzień wejścia w życie wskazanej powyżej nowelizacji nie była decyzją ani prawomocną, ani ostateczną. Powyższa decyzja dopiero z dniem 10 lipca 2018 r. stała się decyzją ostateczną. Natomiast walor prawomocności powyższa decyzja otrzymałaby dopiero po prawomocnym zakończeniu postępowania sądowoadministracyjnego. Zgodnie bowiem z art. 16 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm.) decyzje ostateczne, których nie można zaskarżyć do sądu, są prawomocne. W konsekwencji w przedmiotowej sprawie zmiana stanu prawnego dotyczącego zaskarżonej decyzji, uniemożliwia zastosowanie przewidzianej w art. 61 § 3 p.p.s.a. instytucji.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 4 w związku z art. 193 p.p.s.a. oraz art. 184 w zw. art. 197 § 1 i 2, orzekł jak w sentencji.