Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 września 2008 r., sygn. akt II GZ 49/08 Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie E. L., J. L., J. L. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 czerwca 2008 r., sygn. akt II GZ 49/08 w zakresie odrzucenia zażalenia na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w przedmiocie ustalenia wysokości należnej opłaty w związku z przekroczeniem indywidualnej ilości referencyjnej.
Pismem z dnia 30 października 2008 r. (nazwanym "zażalenie wraz ze skargą") E. L., J. L., J. L. zakwestionowali powyższe postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zarzucając naruszenie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Powyższe zażalenie jest niedopuszczalne.
Stosownie do art. 168 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.), orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. W myśl przepisów działu IV rozdziału 1 i 2 p.p.s.a. środki odwoławcze przysługują od orzeczeń wydanych przez wojewódzkie sądy administracyjne, natomiast orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego jako ostateczne nie podlegają zaskarżeniu i są prawomocne od chwili ich ogłoszenia bądź podpisania sentencji w przypadku orzeczenia wydanego na posiedzeniu niejawnym.
Z tej przyczyny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 193 p.p.s.a., zażalenie należało odrzucić.