Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2017 r., sygn. akt III SA/Po 175/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, działając na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej p.p.s.a.), odrzucił skargę A. Sp. z o.o. w B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry.
Sąd I instancji podniósł, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 1500 zł oraz do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi w oryginale lub jego odpis uwierzytelniony zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej – odpisu KRS w oryginale lub jego odpis uwierzytelniony, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 28 lutego 2017 r. W wymaganym terminie 7 dni wpis nie został uiszczony, ani nie uzupełniono braku formalnego skargi.
Skarżąca złożyła zażalenie na powyższe postanowienie. W uzasadnieniu podniosła, że nigdy nie doręczono jej pisma zawierającego wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu. Stwierdziła, że w dniu 28 lutego 2017 r. została jej doręczona jedynie korespondencja do sprawy III SA/Po 174/15, nie zaś do sprawy sygn. akt III SA/Po 175/17.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Jak wynika z treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W rozpoznawanej sprawie skarga była obarczona brakami formalnymi, bowiem skarżąca spółka nie złożyła pełnomocnictwa dla występującego w jej imieniu pełnomocnika oraz dokumentu określającego umocowanie do jej reprezentowania, do czego była zobowiązana treścią art. 29 i art. 37 § 1 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. W myśl zaś art. 29 p.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Z kolei zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa
Od skargi nie został również uiszczony wpis sądowy, podczas gdy, w myśl art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Należy zatem stwierdzić, że w rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji prawidłowo wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu od skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia.
Nie ulega również wątpliwości, że strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych i fiskalnych skargi. Dlatego prawidłowo Sąd I instancji odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i art. 220 § 3 p.p.s.a.
Odnosząc się do zarzutów zażalenia, należy podkreślić, że w aktach sądowych znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu (k. 61). Przesyłka została wysłana na podany w skardze adres pełnomocnika skarżącej spółki i odebrana przez osobę upoważnioną do odbioru pism – A. R. Zwrotne potwierdzenie odbioru zawiera informację dotyczącą zawartości przesyłki, tj.: "Wezwania o wpisy + o pełnom + o KRS + odp.odp. na sk (x2) (braki)", a także sygnatury spraw: "III SA/Po 174,175/17. To skrótowe sformułowanie w sposób czytelny określa, że przesyłka zawierała, skierowane do pełnomocnika w dwóch sprawach o sygn. akt III SA/Po 174/17 oraz III SA/Po 175/17, wezwania o uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa oraz odpisu KRS, a także wezwanie do uiszczenia wpisu.
Należy zaznaczyć, że odbierający przesyłkę złożył podpis pod informacją o zawartości przesyłki oraz pod oświadczeniem: "Potwierdzam własnoręcznym podpisem, że w dniu dzisiejszym otrzymałem przesyłkę pod adresem wyżej wymienionym".
Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłek, wypełnione przez pracowników poczty, korzysta z domniemania prawdziwości, jako dokument urzędowy (por. postanowienie NSA z dnia 27 sierpnia 2013 r., sygn. akt II GZ 477/13, publ. CBOSA pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Domniemanie prawdziwości danych zawartych na zwrotnych potwierdzeniach odbioru przesyłek może zostać obalone przez stronę mającą w tym interes. W niniejszej sprawie strona nie obaliła jednak skutecznie tego domniemania. Pełnomocnik nie przedstawił bowiem żadnych dowodów na okoliczność niedoręczenia wezwania. Niewystarczające jest zaś samo twierdzenie pełnomocnika w tym zakresie.
Należy podkreślić, że to w interesie odbierającego przesyłkę było sprawdzenie jej zawartości w chwili odbioru oraz zgłoszenie ewentualnych zastrzeżeń doręczycielowi. Natomiast w sytuacji, kiedy tego nie uczynił, nie ma uzasadnionych podstaw, aby kwestionować prawidłowość doręczenia przesyłki. Osoba odbierająca przesyłkę w momencie odbioru, nie stwierdziła, by nie zawierała ona któregoś z dokumentów wskazanych na zwrotnym potwierdzeniu odbioru lub by dotyczyła ona tylko jednej ze wymienionych spraw. Natomiast zwrotne potwierdzenie odbioru niewątpliwie wskazywało, że przesyłka zawierała wezwanie zarówno w sprawie sygn. akt III SA/Po 174/17, jak i III SA/Po 175/17.
Tym samym należy przyjąć, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasadnie postanowił o odrzuceniu skargi jako nieopłaconej i której braki formalne nie zostały uzupełnione w terminie. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.