Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 28 października 2008 r. sygn. akt VI SA/Wa 1277/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. po rozpoznaniu sprawy ze skargi P. S. na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Miar z dnia [...] kwietnia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uznania nadpłaty - uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] lutego 2008 r., stwierdził, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu oraz w punkcie 3 zasądził od Prezesa Głównego Urzędu Miar na rzecz P. S. kwotę 457 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Rozstrzygnięcie o kosztach zostało oparte na przepisach art. 200 i art. 205 § 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwaną: p.p.s.a., w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), dalej: rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości.
P. S. wniósł zażalenie na orzeczenie o kosztach postępowania zawarte w pkt 3 sentencji wyroku zarzucając, że Sąd ustalając ich wysokość błędnie zastosował przepis § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. W ocenie żalącego, w sytuacji gdy przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna w określonej wysokości, to stawka minimalna wynagrodzenia pełnomocnika winna być określona na podstawie § 6 ust. 5 w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 205 § 2 i § 3 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się jego wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Natomiast § 3 tego artykułu, w zakresie zasad ustalania wysokości przysługujących stronie należności, odsyła do przepisów odrębnych.
Stawki wynagrodzenia radcy prawnego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radcy prawnego oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).
Stosownie do § 14 ust. 2 tego rozporządzenia w postępowaniu przed sądem administracyjnym wysokość stawki minimalnej uzależniona jest od przedmiotu zaskarżenia. Jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna stawka obliczona jest na podstawie § 6 tego rozporządzenia. Natomiast w przypadku skarg na decyzje lub postanowienia Urzędu Patentowego i w sprawach nie objętych normą wynikającą z § 14 ust. 1 pkt a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości, normodawca w rozporządzeniu określił stałą stawkę minimalną wynoszącą odpowiednio 600 i 240 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. orzekając w punkcie 3 wyroku o kosztach postępowania oparł swoje rozstrzygnięcie w tym zakresie m.in. na § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości, przyjmując zatem iż mamy do czynienia z inną sprawą w rozumieniu tego przepisu.
Tymczasem z akt sprawy, w sposób nie budzący wątpliwości wynika, iż przedmiotem sporu była należność pieniężna w kwocie 10.500,00 zł, co uzasadniało ustalenie kosztów zastępstwa prawnego skarżącego w postępowaniu przed Sądem I instancji przy zastosowaniu § 6 pkt 5 w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny uznał zażalenie za zasadne i orzekł o kosztach postępowania przed Sądem I instancji na podstawie § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) w związku z § 6 ust. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości.
Wobec uwzględnienia zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny za uzasadnione uznał zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego, w kwocie 2800 zł oraz zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego obejmujących wpis od zażalenia w kwocie 100 zł (art. 200 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.).
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.