Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2015 r. sygn. akt I SA/Ke 406/15 oddalił wniosek T. D.o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Świętokrzyskiego Oddziału Regionalnego ARiMR w Kielcach z dnia 2 kwietnia 2015 r. nr. w przedmiocie ustalenia kwoty nadmiernie pobranych płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego na 2010 r.
W uzasadnieniu orzeczenia Sąd pierwszej instancji podał, że T. D. (dalej: "skarżący") w skardze na powyższą decyzję zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania aktu. Podstawą oddalenia wniosku skarżącego był brak jakiegokolwiek uzasadnienia. Skarżący nie wykazał, aby wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowało znaczną szkodę lub nieodwracalne skutki, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.). Skarżący, jak podkreślił Sąd, nie przytoczył żadnych konkretnych zdarzeń lub okoliczności faktycznych świadczących o zasadności wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu.
T. D. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie domagając się jego uchylenia. Skarżący podniósł, że w przypadku zwrotu kwoty 8.037,50 zł określonej w zaskarżonej decyzji nie będzie mógł prowadzić gospodarstwa rolnego i zakupić materiału siewnego, środków ochrony roślin oraz paliwa do maszyn na następny rok.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie podlega oddaleniu.
W myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania całości lub części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza ich wstrzymanie. Użycie przez ustawodawcę w powyższym przepisie pojęć nieostrych takich jak "niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków" powoduje konieczność konkretyzacji i nadania im treści z uwzględnieniem okoliczności faktycznych w każdej sprawie. Przesłanki wstrzymania wykonania decyzji zachodzą wówczas, gdy istnieje ryzyko, że wykonanie zaskarżonego aktu przed merytorycznym rozpoznaniem sprawy wywoła nieodwracalną szkodę dla wnioskodawcy. Chodzi więc o sytuację, gdy przywrócenie stanu poprzedniego nie będzie w ogóle możliwe lub związane będzie ze znacznym nakładem sił i środków.
W realiach niniejszej sprawy, skarżący na etapie składania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji nie podał żadnych okoliczności uzasadniających zastosowanie wobec niego tego nadzwyczajnego środka tymczasowej ochrony procesowej. Skarżący w żaden sposób nie uprawdopodobnił, że zwrot kwoty pieniężnej określonej w decyzji Dyrektora Świętokrzyskiego Oddziału Regionalnego ARiMR w K.z dnia 2 kwietnia 2015 r. wyrządzi szkodę znacznych rozmiarów lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki finansowe. Sąd pierwszej instancji rozpoznał wniosek zawarty w skardze, lecz nie dysponował żadnymi danymi faktycznymi w oparciu, o które mógłby ocenić, że wykonanie zaskarżonej decyzji wywoła dla skarżącego konsekwencje, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżący, o czym już wyżej wspomniano, poza formalnym wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji w skardze nie podał jakichkolwiek argumentów na jego poparcie.
Motywy uzasadnienia skargi nie mogły w tym przypadku posłużyć Sądowi pierwszej instancji do oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Sąd wstrzymuje wykonanie decyzji wyłącznie na wniosek strony postępowania, co wynika z treści art. 61 § 3 p.p.s.a. Tym samym sąd nie może z urzędu podejmować jakichkolwiek czynności w tym zakresie i wyręczać stronę poprzez samodzielne poszukiwanie argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji. Nieuprawdopodobnienie przez wnioskodawcę ryzyka wystąpienia znacznej szkody lub nieodwracalnych skutków powstałych w związku z wykonaniem decyzji (art. 63 § 1 p.p.s.a.) powoduje, że wniosek, pomimo jego rozpoznania, nie może zostać pozytywnie załatwiony. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie.
Skarżący w zażaleniu podał jakie skutki mógłby wywołać zwrot kwoty określonej w zaskarżonej decyzji organu nie mniej jednak, okoliczności te nie mogą być uwzględnione przez Naczelny Sąd Administracyjny na tym etapie postępowania sądowoadministracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny kontrolując zaskarżone zażaleniem postanowienie Sądu pierwszej instancji bada jedynie, stan sprawy jaki istniał w dacie podejmowania przez ten Sąd rozstrzygnięcia. Nowe argumenty faktyczne zawarte w zażaleniu, których skarżący nie przedstawił we wniosku w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji, nie podlegają ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego a w konsekwencji nie mogą być potraktowane jako kryterium przy dokonywaniu kontroli prawidłowości zaskarżonego postanowienia.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.