Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 31 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) odrzucił zażalenie P. Sp. z o.o. w G. na postanowienie tegoż Sądu z dnia 8 lutego 2016 r. utrzymujące w mocy zarządzenie referendarza sądowego z dani 12 grudnia 2016 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Wyjaśniając motywy podjętego rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że ustawa procesowa nie przewiduje środków odwoławczych od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych, które zapadły po rozpoznaniu sprzeciwu od orzeczenia referendarza sądowego. W takim przypadku wojewódzki sąd administracyjny orzeka jako sąd drugiej instancji i działa jako instytucja kontrolująca orzeczenie referendarza sądowego. Orzeczenia tych sądów stają się prawomocne z chwilą wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenia.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła Spółka wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu Prezes zarządu Spółki podniósł, że nie jest w stanie uiścić wpisu od skargi, wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i nadal ten wniosek podtrzymuje.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego rozstrzygnięcie Sądu I instancji odpowiada prawu. W dniu 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie nowelizacja p.p.s.a., mocą której został zmieniony m. in. art. 260 p.p.s.a. Na podstawie art. 1 pkt 73 ustawy zmieniającej, art. 260 p.p.s.a. otrzymał w § 1 następujące brzmienie: "Rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy". W § 2 przyjęto natomiast, że "W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność.
Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu" a w § 3, że "Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym". Postępowanie zostaje wszczęte z dniem złożenia skargi. W niniejszej sprawie skargę wniesiono w dniu 5 stycznia 2016 r., a więc w dacie obowiązywania zmian wynikających z ustawy zmieniającej. W rezultacie zastosowanie miał art. 260 p.p.s.a. w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą, z którego wynika obecnie, że Sąd I instancji rozpoznając sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego stosuje odpowiednio przepisy o zażaleniu. Skoro więc Sąd I instancji, w którym orzeka referendarz, od którego postanowienia wniesiono sprzeciw, rozpoznając ten środek odwoławczy orzeka jako Sąd II instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu, to od wydanego przez ten Sąd postanowienia, na podstawie art. 260 p.p.s.a., nie służy już środek zaskarżenia. Prawo do wniesienia zażalenia na takie rozstrzygnięcie nie wynika w tym przypadku także z przepisu szczególnego.
Wobec powyższego, skoro od postanowienia WSA w Gdańsku nie przysługiwał środek odwoławczy, zażalenie jako niedopuszczalne podlegało odrzuceniu, co prawidłowo zostało stwierdzone przez Sąd I instancji w postanowieniu z dnia 31 marca 2017 r.
Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.