Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 4 października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. odrzucił skargę L. G. D. na rzecz zrównoważonego rozwoju gmin: K. W., K., S., Ż., D. – L. [...] w K. na uchwałę Zarządu Województwa Dolnośląskiego z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie niewybrania strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność.
Sąd I instancji w motywach orzeczenia wskazał, że skarżąca G. pismem z dnia 19 maja 2016 r. wniosła skargę na wymienioną na wstępie uchwałę, która to sprawa została zarejestrowana pod sygnaturą III SA/Wr 817/16.
Następnie pismem z dnia 29 czerwca 2016 r. strona skarżąca wywiodła ponownie skargę na uchwałę Zarządu Województwa dolnośląskiego z dnia [...] kwietnia 2016 r., która została zarejestrowana w Sądzie pod sygnatura III SA/Wr 981/16.
Powołując się na treść art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), Sąd I instancji stwierdził, że w sprawie zaistniała sytuacja, o której mowa w przywołanym przepisie – ten sam podmiot wniósł już wcześniej skargę na ten sam akt administracyjny bądź to samo działanie lub bezczynność w toku postępowania dotyczącego tej samej materii. Skarżąca L. G. D. skargą z dnia 29 czerwca 2016 r. zaskarżyła uchwałę Zarządu Województwa Dolnośląskiego z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...], która to uchwała stała się przedmiotem skargi G. w sprawie o sygnaturze III SA/Wr 817/16.
W takim stanie prawy Sąd I instancji odrzucił skargę strony wywiedziona w tej sprawie.
L. G. D. na rzecz zrównoważonego rozwoju gmin: K. W., K., S., Ż., D. – L. [...] w K. zażaleniem zaskarżyła postanowienie Sądu I instancji w całości zarzucając mu naruszenie:
- 1. art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, wynikające z dokonanej przez WSA we W. błędnej oceny, że sprawa objęta skargą jest w toku pomiędzy tymi samymi stronami, bowiem skarżąca w dniu 19 maja 2016 r. wniosła już skargę na uchwałę nr [...] Zarządu Województwa Dolnośląskiego z dnia [...] kwietnia 2016 r., podczas gdy skarga wniesiona przez skarżącą w dniu 29 czerwca 2016 r. obejmuje inny zakres zaskarżenia niż skarga z dnia 19 maja 2016 r., tj. dotyczy uchwały nr [...] w brzmieniu nadanym uchwałą nr [...] z dnia [...] maja 2016 r. (co wynika z akt postępowania administracyjnego przekazanych przez organ);
- 2. art. 141 § 4 w zw. z art. 166 p.p.s.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na sporządzeniu przez WSA we W. uzasadnienia postanowienia w sposób lakoniczny i ogólnikowy, niepozwalający na prześledzenie toku rozumowania i argumentacji Sądu, co z kolei uniemożliwia dokonanie kontroli instancyjnej zaskarżonego postanowienia.
Podnosząc te zarzuty strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o zasądzenie kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa prawnego.
Zarząd Województwa Dolnośląskiego w odpowiedzi na zażalenie wniósł o jego oddalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie znajduje uzasadnionych podstaw.
W podstawie prawnej objętego zażaleniem postanowienia odrzucającego skargę strony, Sąd I instancji podał art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a.
Przepis ten określa, że sąd odrzuca skargę jeśli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Warunkiem skutkującym powstaniem stanu sprawy w toku jest tożsamość wcześniej wszczętej sprawy sądowoadministracyjnej z tą, w której wniesiono podlegającą odrzuceniu skargę. O tożsamości spraw administracyjnych można mówić wówczas, gdy występuje pomiędzy nimi tożsamość elementów podmiotowych i przedmiotowych. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść tych prawa i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna (por postanowienie NSA z dnia 13 września 2011 r., sygn. akt I GSK 1077/11).
W przedmiotowej sprawie, skargą z dnia 29 czerwca 2016 r. L. G. D. zaskarżyła uchwałę Zarządu Województwa Dolnośląskiego z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie niewybrania strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność. Ta sama uchwała stała się przedmiotem skargi G. z dnia 19 maja 2016 r., która została, jak wskazał Sąd I instancji, zarejestrowana pod sygnaturą III SA/Wr 817/16.
W takim stanie sprawy niewątpliwym było, iż istniała pomiędzy niniejszą sprawą sądowoadministracyjną o sygnaturze akt III SA/Wr 981/16, a sprawą o sygnaturze III SA/Wr 817/16 tożsamość tak podmiotowa, jaki i przedmiotowa.
Obie skargi wniesione zostały przez ten sama podmiot – L. G. D. na rzecz zrównoważonego rozwoju gmin: K. W., K., S., Ż., D. – L. [...] w K., a więc tego samego adresata praw i obowiązków.
Obie skargi, z 19 maja i 29 czerwca 2016 r., dotyczył również tego samego aktu organu administracji publicznej – uchwały Zarządu Województwa Dolnośląskiego z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...]. Taka sama (tożsama) była wobec tego treść praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna wynikająca z zakwestionowanej uchwały. Oceny tej nie zmienia podnoszona w zażaleniu okoliczność zamiany brzmienia zaskarżonej uchwały uchwałą z dnia [...] maja 2016 r. nr [...], albowiem ostatnia z wymienionych uchwał wprowadzała zmianę w zakresie wskazania stronie skarżącej (adresatowi uchwały nr [...]) sposobu zaskarżenia tego aktu, który w wersji pierwotnej był błędny - § 3 uchwały. Modyfikacja wprowadzona uchwałą nr [...] nie wprowadzała zmian w zakresie praw i obowiązków w przedmiocie wyboru strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność zaś sama skarżąca mając świadomość wprowadzonej w uchwale nr [...] zmiany, w skardze z dnia 29 czerwca 2016 r. jedynie na marginesie wspomniała o błędnym pouczeniu zawartym w § 3 skarżonej uchwały.
Zauważyć w tej kwestii należy że, po pierwsze skarżąca G. uchwałę nr [...] otrzymała w dniu 30 maja 2016 r. a więc przed wniesieniem skargi w przedmiotowej sprawie, wobec czego mogła skargą objąć oba akty czego nie uczyniła kwestionując wyłącznie uchwałę nr [...]. Po wtóre, kolejne (dwie) wniesione do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. skargi, obejmowały swym zakresem zaskarżenia obie wymienione uchwały, przy czym w sprawie o sygnaturze akt III SA/Wr 1147/16 Sąd uchylił tak uchwałę nr [...] jak i uchwałę nr [...].
Wobec powyższego zarzut sformułowany w punkcie 1 zażalenia uznać należy za niezasadny albowiem Sąd I instancji niewadliwie uznał, że w odniesieniu do sprawy zainicjowanej skargą z dnia 29 czerwca 2016 r. zachodziła tożsamość ze sprawą wywołaną skargą z dnia 19 maja 2016 r., co w konsekwencji obligowało Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. do odrzucenia pierwszej z wymienionych skarg.
Nie jest również zasadny drugi ze sformułowanych w zażaleniu zarzutów dotyczący naruszenia przez Sąd I instancji art. 141 § 4 w zw. z art. 166 p.p.s.a., gdyż pomimo nie rozbudowanego uzasadnienia zaskarżonego postanowienia możliwym była rekonstrukcja toku rozumowania Sądu I instancji, w wyniku której stwierdził on wystąpienie przesłanki określonej w art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. skutkującej odrzuceniem skargi w tej sprawie.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak na sentencji.