Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2006 r., sygn. akt III SA/Wa 329/05 po rozpoznaniu sprzeciwu W. G. na postanowienie z dnia 10 listopada 2006 r., sygn. akt III SA/Wa 329/05 postanowił odmówić skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. ustanowienia adwokata.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarżący nie wykazał, iż nie jest w stanie, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie oraz osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym, skorzystać z pomocy profesjonalnego pełnomocnika. Twierdzenia skarżącego zawarte w formularzu oraz sprzeciwie nie zostały poparte żadnymi dokumentami, mimo że skarżący został wezwany do ich nadesłania. Sąd nie przyznając adwokata miał także na względzie charakter postępowania przed sądem administracyjnym pierwszej instancji. Podniósł, że sąd ten rozpoznając konkretną sprawę, nie jest związany zarzutami skargi, bierze pod uwagę także znane sobie z urzędu okoliczności, nie wskazane przez stronę skarżącą. Ponadto Sąd podkreślił, że rozpoznawał już szereg spraw o analogicznym charakterze i rozpoznawane one były na posiedzeniu niejawnym.
Skarżący wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na to postanowienie żądając jego zmiany poprzez przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. ustanowienie adwokata.
Uzasadniając zażalenie skarżący wskazał na swoją trudną sytuację majątkową i problemy zdrowotne.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej: p.p.s.a. - przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Użycie przez ustawodawcę sformułowania "następuje" oznacza, że udzielenie przez sąd prawa pomocy w sytuacji, w której skarżący udowodni brak środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny - jest obligatoryjne. Z przytoczonych sformułowań ustawowych wynika także, że sytuacja materialna wnioskodawcy oceniana w odniesieniu do konkretnego postępowania sądowoadministracyjnego stanowi jedyną podstawę w orzekaniu o udzieleniu prawa pomocy. Rozstrzygnięcie więc przez Sąd o przyznaniu prawa pomocy z przyczyn innych niż sytuacja materialna wnioskodawcy byłoby rozstrzygnięciem dokonanym z podstaw niedopuszczalnych i nie znajdujących uzasadnienia w ustawie (por. postanowienie NSA z dnia 31 marca 2005 r., sygn. akt II OZ 118/05, niepubl.).
Wobec powyższego wskazywana w zaskarżanym postanowieniu niecelowość ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika na tym etapie postępowania z uwagi na fakt, że przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym toczyły się sprawy o analogicznym charakterze do wniesionej przez skarżącego nie może stanowić podstawy odmowy udzielenia skarżącemu prawa pomocy w jakimkolwiek zakresie. Odmowa udzielenia prawa pomocy w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika została więc dokonana w zaskarżonym rozstrzygnięciu z podstaw niedopuszczalnych, nie znajdujących uzasadnienia w ustawie.
Należy zgodzić się z Sądem, że skarżący nie przysłał do dnia wydania postanowienia dokumentów potwierdzających jego sytuację majątkową, jednakże wezwanie Sądu z dnia 12 stycznia 2006 r. doręczone skarżącemu w dniu 17 stycznia 2006 r. nie zawierało w swojej treści określenia w jakim czasie nadesłanie przedmiotowych dokumentów będzie skuteczne. Skarżący wysłał je dopiero wraz z zażaleniem do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie powinien ocenić ponownie sytuację majątkową skarżącego na podstawie dokumentów załączonych do zażalenia.
Mając powyższe względy na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.