Uzasadnienie
Postanowieniem z 18 kwietnia 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 598/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę A. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] stycznia 2016 r. w przedmiocie kary pieniężnej i zwrócił skarżącemu uiszczony wpis od skargi.
Sąd stwierdził, że decyzja została doręczona skarżącemu 11 stycznia 2016 r. i zawierała pouczenie co do trybu i terminu zaskarżenia. Skarżący złożył na nią skargę 11 lutego 2016 r., więc Sąd I instancji odrzucił ją na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718; dalej p.p.s.a.). WSA zwrócił uiszczony wpis od skargi na zasadzie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący, domagając się jego uchylenia i uznania, że skarga została złożona w terminie, a także zasądzenia kosztów postępowania.
A. K. stwierdził, że pierwotnie skarga została wysłana 8 lutego 2016 r. na nieaktualny adres organu. Nastąpił zwrot przesyłki i jej przeadresowanie na poprawny dres 15 lutego 2016 r. W międzyczasie 11 lutego 2016 r. zostało wysłane pismo tej samej treści na właściwy adres, ponieważ skarżący zorientował się, że organ zmienił adres.
Zdaniem skarżącego zmiana siedziby organu powinna skutkować stosownym systemem informacji do operatorów pocztowych, aby korespondencja kierowana była na nowy adres.
W jego ocenie, organ korzystając z możliwości znalezienia błędu formalnego uchylił się od merytorycznego rozpatrzenia sprawy, której rozstrzygnięcie byłoby korzystne dla strony.
Strona stwierdziła, że podjęte rozstrzygnięcie nie wpływa na pogłębienie zaufania obywatela do organów państwa.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zawiera uzasadnionych zarzutów, więc podlega oddaleniu.
Przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie odrzucające skargę A. K. z uwagi na jej wniesienie z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a.
Stosownie do tego przepisu skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Powyższy środek prawny powinien zostać wniesiony za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem postępowania (art. 54 § 1 p.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie skarga została złożona z uchybieniem powyższego przepisu. Jak wynika bowiem z akt sprawy decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego została doręczona skarżącemu 11 stycznia 2016 r. (vide pismo Poczty Polskiej z [...] marca 2016 r.). W jej treści zostało umieszczone pouczenie o trybie zaskarżenia – "w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia, stronie przysługuje prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego, Al. Jerozolimskie 94, 00-807 Warszawa". Tymczasem skarżący 8 lutego 2016 r. nadał skargę na nieaktualny adres organu. Dopiero 11 lutego 2016 r., czyli jeden dzień po upływie terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a., skarga została nadana na prawidłowy adres organu.
W związku z tym, że powyższe okoliczności nie są sporne w sprawie, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że postanowienie z 18 kwietnia 2016 r. odpowiada prawu. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skarga wniesiona po terminie podlega odrzuceniu. Skoro więc skarga została wysłana na właściwy adres organu po upływie trzydziestodniowego terminu uregulowanego w art. 53 § 1 p.p.s.a., to WSA nie naruszył w/w przepisów w zakresie odrzucenia skargi.
NSA nie podziela poglądu skarżącego, że rozstrzygnięcie Sądu I instancji narusza zaufanie obywateli do państwa. Rozstrzygnięcie Sądu I instancji jest prawidłowe. Wbrew twierdzeniom strony WSA nie miał możliwości uwzględnienia interesu strony, ponieważ był związany bezwzględnie obowiązującymi przepisami prawa do odrzucenia skargi wniesionej z uchybieniem terminu.
Naczelny Sąd Administracyjny nie zgadza się również z poglądem wyrażonym w zażaleniu, że organ powinien był poinformować operatora pocztowego o zmianie adresu i w ten sposób zadbać, aby dochodziły do niego przesyłki nadane na dawny adres. Stwierdzić należy, że organ, podając w pouczeniu swój aktualny adres, dopełnił swoich obowiązków wynikających z zasady informowania stron postępowania. To skarżąca nie dołożyła należytej staranności w złożeniu skargi, przesyłając ją na uprzedni adres organu, mimo prawidłowego pouczenia. Wobec tego próby przeniesienia zaniedbania na organ czy na operatora pocztowego nie mogą odnieść oczekiwanych skutków.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.