Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W postanowieniem z dnia 19 sierpnia 2015 r. uwzględnił wniosek M C o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w W z dnia [...] stycznia 2015 r. w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry.
Uwzględniając wniosek skarżącego Sąd I instancji podał, że łączna kwota nałożonych na skarżącego kar to 72.000 zł. Uiszczenie powyższych kwot naraziłoby skarżącego na znaczną szkodę, a także niemożliwe do odwrócenia skutki, ponieważ wymagałoby sprzedaży majątku osobistego skarżącego i pozbawienia jego oraz jego najbliższej rodziny (żony, dziecka) środków pozwalających na ich bieżące utrzymanie. Do wniosku skarżący załączył kopię zeznań o wysokości osiągniętego dochodu w 2014 r. W ocenie Sądu I instancji skarżący uprawdopodobnił, że wykonanie decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym dowodu, nie daje pewności, a jedynie wiarygodność twierdzenia określonych faktów.
W ocenie Sądu, skutków zapłaty należności pieniężnej, które co do zasady są odwracalne, nie można rozpatrywać w oderwaniu od jej wysokości, która w okolicznościach konkretnego przypadku, w połączeniu z ilością spraw tego rodzaju rozpatrywanych przed sądami administracyjnymi, może wpłynąć na uzasadnione przypuszczenie utraty płynności finansowej.
W zażaleniu złożonym do Naczelnego Sądu Administracyjnego Dyrektor Izby Celnej w W domagał się uchylenia powyższego postanowienia. Organ zarzucił, że Sąd nie zbadał dostatecznie sytuacji majątkowej skarżącego, w szczególności czy posiada on papiery wartościowe, obligacje środki pieniężne, nieruchomości. Dyrektor wskazał, że nałożona kara jest następstwem prowadzenia działalności niezgodnej z przepisami, a WSA uwzględniając wniosek skarżącego nie uwzględnił interesu publicznoprawnego wierzyciela.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Jak wynika z treści cytowanego przepisu przesłankami do wstrzymania wykonania decyzji przez sąd są niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym zaznaczyć należy, że szkoda nie musi mieć charakteru materialnego, natomiast trudne do odwrócenia skutki to skutki faktyczne lub prawne, które raz zaistniałe spowodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nie nastąpić lub nastąpić po długim czasie czy przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
Przesłanki wstrzymania wykonania decyzji dotyczą zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności, czy to w drodze egzekucji administracyjnej, czy to w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. Zaznaczyć trzeba, że skutki te mają mieć znaczenie potencjalne. Nie jest wymagane, żeby w jakimś mniejszym lub większym zakresie rzeczywiście wystąpiły. Przepis art. 61 § 3 zd. 1 in fine p.p.s.a. wymaga jedynie zagrożenia ich wystąpienia ("zachodzi niebezpieczeństwo"), czyli można się ich spodziewać na podstawie racjonalnej oceny zakresu, zasad i tytułu wykonania aktu lub czynności w czasie zawisłości sprawy w sądzie administracyjnym (por. J. Borkowski, Wstrzymanie wykonania decyzji w postępowaniu kasacyjnym, Monitor Prawniczy, 2006 r., nr 14, s. 677).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie można uznać, że zaskarżone postanowienie narusza prawo. Sąd I instancji na podstawie przedstawionych przez skarżącego dokumentów i informacji (m.in. zeznań o wysokości osiągniętego dochodu oraz oświadczenia o stanie rodzinnym), uwzględniając sumę kar nałożonych na skarżącego uznał, że istnieje prawdopodobieństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Ocena Sądu I instancji opiera się na konkretnych informacjach zawartych we wniosku i w aktach sprawy i została odpowiednio uzasadniona.
Wstrzymanie wykonania decyzji jest instytucją procesową i nie ma nic wspólnego z kontrolą zaskarżonej decyzji, ale służy zabezpieczeniu interesów strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym aż do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez sąd administracyjny. Chybiony jest argument podniesiony w zażaleniu, że Sąd I instancji nie wziął pod uwagę interesów wierzyciela publicznoprawnego. Przepisy ustawy procesowej nie przewidują obowiązku uwzględnienia takiej okoliczności. Nietrafna jest zatem argumentacja Dyrektora odnosząca się do tego, że nałożenie na skarżącego kary było następstwem prowadzenia przez niego działalności niezgodnej z przepisami.
W tym stanie rzeczy oraz na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjnej postanowił jak w sentencji.