Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. objętym zażaleniem postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2015 r., sygn. akt V SA/Wa 1230/15 uwzględnił wniosek S. Sp. z o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi spółki na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] grudnia 2014 r. w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry.
I
S. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: skarżąca lub spółka) w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji o nałożeniu kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry w wysokości 12 000 zł podniosła, że nie posiada środków finansowych pozwalających na przeprowadzenie postępowania upadłościowego, a wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje, że zajęte zostaną środki spółki (ok. 70 tys. zł), które znajdują się w posiadaniu organu, w związku z prawomocnym wyrokiem WSA w W. z 23 lipca 2013 r.
Sąd pierwszej instancji uwzględniając wniosek spółki stwierdził, że przedstawione argumenty strony zostały uprawdopodobnione w wystarczający sposób poprzez przedłożenie wyjaśnień i dokumentów potwierdzających, że wykonanie decyzji negatywnie wpłynie na sytuację finansową skarżącej. Mając na względzie wynik finansowy spółki za 2013 r., brak środków na rachunku bankowym, a także brak majątku, który można spieniężyć bez nadzwyczajnych trudności oraz fakt, że skarżąca nie prowadzi statutowej działalności, nie generuje przychodów i nie osiąga jakichkolwiek dochodów od czasu wygaśnięcia zezwolenia tj. od grudnia 2012 r., zasadnym w ocenie WSA było udzielenie ochrony tymczasowej, przewidzianej w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.).
II
Dyrektor Izby Celnej w W. w zażaleniu na to postanowienie wniósł o jego uchylenie i zwrot uiszczonego od zażalenia wpisu w wysokości 100 zł. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił, iż doszło do naruszenia prawa poprzez dowolną ocenę przez WSA wniosku skarżącej oraz nienależytego wyjaśnienia przez Sąd stanu faktycznego sprawy. W ocenie organu nie można jednoznacznie stwierdzić, że wykonanie zaskarżonej decyzji będzie skutkować brakiem możliwości terminowego regulowania zobowiązań przez spółkę.
III
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. strona domagająca się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma obowiązek przedstawienia okoliczności pozwalających na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające udzielenie ochrony tymczasowej. Badając ustawowe przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. WSA prawidłowo ocenił wniosek skarżącej. Stwierdził bowiem, że wskazana we wniosku zaskarżona decyzja jest aktem podlegającym wykonaniu, a spółka w sposób przekonujący wykazała przesłanki przemawiające za koniecznością wstrzymania wykonania decyzji w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a.
Sąd pierwszej instancji rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania decyzji na podstawie powołanego wyżej przepisu, prawidłowo uznał, że złożone przez skarżącą wyjaśnienia, a także dokumenty znajdujące się w aktach sprawy, tj. uproszczony rachunek wyników S. Sp. z o.o. za okres od 1 stycznia 2014 r. do 31 stycznia 2015 r., bilans i rachunek wyników za 2013 r., kopia zeznania podatkowego za 2013 r., wyciągi bankowe za okres od 1 lutego do 30 kwietnia 2015 r., deklaracje VAT 7 za okres od lipca do grudnia 2014 r. oraz wykaz środków trwałych spółki (na dzień [...] listopada 2013 r.) pozwalały na stwierdzenie, iż w sprawie zostały spełnione przesłanki do wstrzymania wykonania przedmiotowej decyzji wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Dyrektor Izby Celnej w swoim zażaleniu ograniczył się do stwierdzenia, że ocena, czy spełnione zostały przesłanki udzielenia tymczasowej ochrony – zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. – nie może być dowolna. Jednocześnie zarzucając Sądowi pierwszej instancji dowolność oceny i niewyjaśnienie stanu faktycznego sprawy przed wydaniem zaskarżonego postanowienia nie wskazał, na czym, jego zdaniem, owe uchybienia polegały, a zatem jakich okoliczności Sąd nie zauważył, bądź błędnie ocenił. Dyrektor zarzucił Sądowi, iż WSA nie zbadał aktualnej sytuacji finansowej spółki, a ponadto że zbyt lakonicznie uzasadnił istnienie przesłanek warunkujących udzielenie ochrony tymczasowej. Organ jednak nie odniósł się do wskazanych przez WSA dokumentów, na podstawie których Sąd dokonał oceny sytuacji finansowej spółki, i nie wyjaśnił, dlaczego jego zdaniem są one nieaktualne, niewystarczające czy też zostały dowolnie ocenione.
Pogląd organu (w ostatnim akapicie), że nie można jednoznacznie stwierdzić, iż uiszczenie przez spółkę kary 12 000 zł spowoduje brak możliwości terminowego regulowania zobowiązań przez spółkę, pozostaje w oderwaniu od treści uzasadnienia Sądu pierwszej instancji.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że WSA prawidłowo ocenił wniosek skarżącej, która uprawdopodobniła wystąpienie okoliczności, o których stanowi art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając na względzie powyższe, NSA na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.