Uzasadnienie
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634; dalej zwanej "p.p.s.a."), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
Sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w samej sentencji orzeczenia (np. niewłaściwe, niedokładne określenie sądu, określenie żądania, itp.), jak i w uzasadnieniu orzeczenia. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć na przykład oznaczenia stron, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność (por. wyrok NSA z 26 października 2017 r., sygn. akt II GSK 1562/15, dostępne w CBOSA).
Jak wynika z akt sprawy Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku zarządzeniem z 18 stycznia 2024 r. wezwał Rzecznika Małych i Średnich Przedsiębiorców do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzanym i doręczanym na wniosek, w kwocie 100 zł, określonej na podstawie § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 3 czerwca 2019 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1090), w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem ściągnięcia.
Uwzględniając powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny sprostował z urzędu w omówionym zakresie postanowienie z 21 marca 2024 r., sygn. akt II GZ 71/24, brak bowiem wątpliwości, że zarządzenie z 18 stycznia 2024 r. zostało wydane przez
Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, a nie jak mylnie wskazano Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
W związku z powyższym, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 i art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.