Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 7 września 2016 r., sygn. akt III SA/Po 520/13, na podstawie art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), wezwano Ryszarda P. do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 5 maja 2016 r. w przedmiocie oddalenia wniosku o wyłączenie od orzekania sędziego sprawozdawcy, w wysokości 100 zł. W podstawie prawnej wezwania wskazano również § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.; dalej: rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r.).
Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył Ryszard P., wnosząc o jego uchylenie w całości jako "niezgodnego ze stanem faktycznym i prawnym".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Wysokość wpisów oraz szczegółowe zasady ich pobierania unormowano w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 7 w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych wpis wynosi 100 zł.
W sprawie Ryszard P. wniósł zażalenie na postanowienie Sądu I instancji z dnia 5 maja 2016 r. w przedmiocie oddalenia wniosku o wyłączenie od orzekania sędziego sprawozdawcy, wobec czego należy uznać, że zaskarżone zarządzenie z dnia 7 września 2016 r., o wezwaniu do uiszczenia wpisu od zażalenia na wskazane postanowienie w wysokości 100 zł, było prawidłowe.
Podkreślić ponadto należy, że sprawa nie znajduje się w katalogu spraw objętych art. 239 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w których to sprawach, strona skarżąca działanie lub bezczynność organu korzysta ze zwolnienia z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Jednocześnie skarżący nie należy do kręgu podmiotów zwolnionych z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych na podstawie art. 239 § 1 pkt 2 i 3 oraz § 2 p.p.s.a.. Nie uzyskał również prawa pomocy w omawianym zakresie (art. 239 § 1pkt 4 p.p.s.a.).
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.