Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 11 marca 2009 r., sygn. akt V SA/Wa 54/09 odmówił B. J. D. przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] listopada 2008 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności obszarowych.
Referując stan faktyczny sprawy Sąd stwierdził, że w dniu [...] stycznia 2009 r. wydano postanowienie o odrzuceniu złożonej po terminie skargi, które skarżącej doręczono w dniu 9 lutego 2009 r. Pismem z dnia 16 lutego 2009 r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu. Podniosła, że uchybienie terminu wynikało z jej braku wiedzy co do sposobu obliczania terminu do wniesienia skargi. Uznała mianowicie, iż bieg terminu rozpoczyna się w dniu 25 listopada 2008 r., a kończy 29 grudnia 2008 r., przyjmując dzień 24 grudnia za wolny od pracy.
Sąd uznał, że niewiedza co do reguł obliczania terminów nie może usprawiedliwiać uchybienia terminu do złożenia skargi, ponieważ nieznajomość przepisów prawa nie może być przesłanką braku winy strony. Poza mylnym przyjęciem 24 grudnia 2008 r. za dzień wolny od pracy, skarżąca nie wskazała na żadne inne okoliczności mogące stanowić przyczynę usprawiedliwiającą jej bezczynność. Sąd podniósł, że skarga została nadana w Urzędzie Pocztowym w dniu 28 grudnia 2008 r., który przypadał na niedzielę, czyli dzień wolny od pracy, co nie pozostaje bez wpływu na ocenę stanowiska strony.
W zażaleniu skarżąca wniosła o zmianę treści powyższego postanowienia i przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. w sprawie odmowy przyznania płatności obszarowych. Podkreśliła, że ustawodawca w art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) nie narzuca konieczności udowodnienia braku winy strony w uchybieniu terminu, a jedynie jego uprawdopodobnienia. Skarżąca stwierdziła, że zaliczyła dzień 24 grudnia 2008 r. do dni wolnych od pracy na podstawie potocznego rozumienia tego pojęcia oraz obserwacji otaczającej rzeczywistości. Korzystając z komunikacji miejskiej zaopatrzyła się w rozkład jazdy środków transportu na ww. dzień, z których wynika, że autobusy i tramwaje kursują w Wigilię według świątecznego rozkładu, metro według sobotniego. Wiele instytucji i biur również w tym dniu była zamknięta, więc skarżąca nie miała żadnych wątpliwości, że dzień ten jest wolny od pracy.
Zdaniem skarżącej, stwierdzenie przez sąd, że nie pozostaje bez wpływu na ocenę argumentacji fakt nadania pisma w niedzielę prowadzi do wniosku, że sąd mógłby wziąć pod uwagę pismo skarżącej, jeżeli byłoby ono złożone z poniedziałek.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 83 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, przy czym jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.
Pojęcie dnia wolnego od pracy zostało uregulowane w ustawie z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (Dz.U. Nr 4, poz. 28 ze zm.). zgodnie z jej postanowieniami, dniami wolnymi od pracy są dni wymienione w art. 1 pkt 1 lit. a) - m) ustawy oraz niedziele. Stosownie więc to treści art. 1 pkt 1 lit. l) i m) ustawy, w ostatnim miesiącu roku dniami wolnymi od pracy są 25 grudnia oraz 26 grudnia.
Zawarty w tym przepisie katalog dni wolnych jest katalogiem zamkniętym. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że nieuprawnione jest twierdzenie strony, iż powszechne, zwyczajowe skracanie czasu pracy w dzień poprzedzający dzień 25 grudnia i traktowanie go na potrzeby usług transportu publicznego jak dzień o charakterze świątecznym można uznać za przyczynę uprawdopodobniającą brak winy strony w uchybieniu terminu. Wiążące są postanowienia ustawy, które nie przewidują, by 24 grudnia był dniem wolnym od pracy.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.