Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 3 czerwca 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 891/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. − Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej: p.p.s.a., odrzucił skargę S. z siedzibą w R. (dalej: skarżąca) na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia zmiany statutu oraz zwrócił skarżącej 200 zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi.
W uzasadnieniu Sąd I instancji stwierdził, że pismem doręczonym w dniu 16 maja 2016 r. pełnomocnik skarżącej adw. J.M. została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego bądź wydruku pobranego w oparciu o art. 4 pkt 4aa ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 687), celem wykazania sposobu reprezentacji skarżącej, złożenie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz nadesłanie odpisu skargi dla uczestnika postępowania. Pismem z 17 maja 2016 r. pełnomocnik skarżącej nadesłała pełnomocnictwo oraz wydruk odpowiadający odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorców dotyczący skarżącej.
Sąd powołując się na treść art. 47 § 1, art. 49 § 1 i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stwierdził, że w terminie do uzupełnienia braków skargi, który upływał 23 maja 2016 r. i do dnia wydania tego postanowienia pełnomocnik skarżącej nie nadesłał brakującego odpisu skargi dla uczestnika postępowania, w związku z czym Sąd odrzucił skargę, z uwagi na nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Skarżąca złożyła zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie i nadanie skardze dalszego biegu. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła pominięcie treści art. 76 § 1 p.p.s.a. oraz okoliczności, że pełnomocnik skarżącej jest zarazem pełnomocnikiem uczestnika postępowania na prawach strony, to jest K. Podniosła, że w tej sytuacji nie istniał brak formalny skargi w postaci braku odpisu skargi dla uczestnika, gdyż pełnomocnikiem skarżącej jest osoba będąca pełnomocnikiem uczestnika postępowania. Wobec reprezentowania skarżącej i uczestnika postępowania przez tego samego pełnomocnika - adw. J.M., z uwagi na treść art. 76 § 1 p.p.s.a., nie miała ona obowiązku dołączania do skargi wniesionej przez skarżącą odpisu skargi dla uczestnika postępowania. Wobec tego, jej skarga nie była obciążona brakiem formalnym w postaci braku jej odpisu, a w konsekwencji nie zachodziła podstawa do jej odrzucenia.
W odpowiedzi na zażalenie Komisja Nadzoru Finansowego wniosła o jego oddalenie. Zdaniem organu, reguła doręczania pełnomocnikowi kilku osób jednego egzemplarza pisma i załączników dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy dany pełnomocnik reprezentuje kilka podmiotów w jednym postępowaniu, nie zaś sytuacji, w której ten sam pełnomocnik reprezentuje dwa podmioty w dwóch odrębnych postępowaniach.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie.
Wymogi stawiane wszystkim pismom procesowym reguluje przepis art. 46 § 1 p.p.s.a. Oprócz wymagań wskazanych w tych przepisach, art. 47 § 1 p.p.s.a. przewiduje, że do pisma należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Natomiast art. 49 § 1 p.p.s.a. wskazuje, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi - rygorem właściwym dla nieuzupełnienia jej braków jest odrzucenie, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Ten ostatni przepis stanowił podstawę prawną zaskarżonego postanowienia, bowiem Sąd I instancji uznał, że w terminie do uzupełnienia braków skargi, i do dnia wydania zaskarżonego postanowienia pełnomocnik skarżącej nie nadesłał brakującego odpisu skargi dla uczestnika postępowania, w związku z czym nie uzupełnił w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, a zatem podlegała ona odrzuceniu.
Zaskarżone postanowienie podlega uchyleniu, bowiem uszła uwadze Sądu I instancji istotna, a podnoszona w zażaleniu okoliczność, że pełnomocnik skarżącej adwokat J.M. jest zarazem pełnomocnikiem uczestnika postępowania na prawach strony, to jest K., któremu w zamyśle Sądu miał być doręczony brakujący odpis skargi. Informacja ta wynika z akt sprawy, gdyż wskazał ją organ już w odpowiedzi na skargę (k. 13 akt sądowych). Już tylko z tej przyczyny nie zasługiwało na uwzględnienie stanowisko organu wyrażone w odpowiedzi na zażalenie, skoro w tej sprawie ten sam pełnomocnik reprezentuje dwa podmioty: skarżącą i uczestnika postępowania. Zgodnie bowiem z treścią art. 76 § 1 p.p.s.a., pełnomocnikowi kilku osób doręcza się jeden egzemplarz pisma i załączników.
W realiach rozpoznawanej sprawy, jak zasadnie wskazuje się w zażaleniu, nie było więc potrzeby załączania odpisu skargi dla uczestnika postępowania, bowiem ma on tego samego pełnomocnika, co skarżąca, a zatem treść skargi była mu znana (por. postanowienie NSA z dnia 2 grudnia 2015 r., sygn. akt I OZ 1546/15). Ponadto, z orzecznictwa NSA wynika, że nie można uznać, że każde nieuzupełnienie braków formalnych pisma będzie prowadziło do pozostawienia go bez rozpoznania bądź odrzucenia. Podstawą takiego rozstrzygnięcia może być jedynie brak istotny, tzn. taki, którego nieusunięcie uniemożliwia nadanie pismu dalszego biegu (por. orzecznictwo powołane w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego; wyd. CH Beck, Warszawa 2015, s. 272-273).
Z podanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.