Uzasadnienie
W związku z wniesioną przez A. – Z. Spółkę z o.o. w L. skargą na decyzję Dyrektora Lubelskiego Oddziału Regionalnego ARiMR w E. z dnia [...] lipca 2017 r., w przedmiocie płatności bezpośrednich, Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. wezwała stronę skarżąca do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 złotych w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Prezes skarżącej spółki wniósł zażalenie na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu wnosząc o jego uchylenie w całości jako niezgodnego z prawem i stanem faktycznym oraz budzącego niezadowolenie strony skarżącej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.
Przedmiotem wywiedzionej przez stronę skargi jest rozstrzygnięcie Dyrektora Lubelskiego Oddziału Regionalnego ARiMR w E. w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.
Wobec faktu, z uwagi na przedmiot, tak objętej skargą decyzji jaki i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, że sprawa administracyjna dotyczyła płatności przyznawanych w oparciu o ustawę z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 278), niewątpliwym jest, że należy ją traktować jako sprawę z zakresu szeroko rozumianego rolnictwa.
Wobec tego Przewodniczący III Wydziału WSA w L. prawidłowo wezwał stronę skarżącą do uiszczenia niewniesionego stosownie do art. 219 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) wraz ze skargą wpisu, w kwocie 200 zł. Wysokość wpisu została, bowiem niewadliwie ustalona w oparciu o § 2 ust. 3 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisów w postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193), która to regulacja dotyczy wpisu w sprawach skarg z zakresu rolnictwa i leśnictwa.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 198 i art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.