Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 6 czerwca 2012 r., sygn. akt II GZ 97/12

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Sieńczyło - Chlabicz
Rozpoznanie
w dniu 6 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku M. S. o sprostowanie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 marca 2012 r., sygn. akt II GZ 97/12 w zakresie oddalenia zażalenia
Sprawa
w sprawie ze skargi M. S. na bezczynność Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w R. w przedmiocie bezczynności organu w spawie płatności do gruntów rolnych

Sentencja

postanawia:

  1. oddalić wniosek o sprostowanie postanowienia.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 22 marca 2012 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 18 stycznia 2012 r. w zakresie odrzucenia zażalenia w przedmiocie bezczynności organu w sprawie płatności do gruntów rolnych.

Wnioskiem z dnia 7 maja 2012 r. M. S. wystąpił o sprostowanie ww. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 marca 2012 r. W uzasadnieniu swego wniosku wskazał, że Sąd uzasadnił wydane w spawie orzeczenie w sposób niewłaściwy z pominięciem istotnych dla skarżącego okoliczności, które zdecydowały o odmowie przyznania płatności do gruntów rolnych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Wniosek o sprostowanie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej p.p.s.a.) Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą więc mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgodka - Medek. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Zakamycze 2005, str. 359). Sprostowanie w żadnym wypadku nie może prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia. Nie może też sprostowanie wprowadzać zmian merytorycznych w uzasadnieniu orzeczenia, a tego właśnie dotyczy wniosek skarżącego.

Argumentacja zawarta we wniosku skarżącego jest faktycznie próbą zakwestionowania prawidłowości ww. orzeczenia, co jak wyżej wskazano jest niedopuszczalne, bowiem orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego ma przymiot prawomocności i nie podlega zaskarżeniu. W warunkach przedmiotowej sprawy brak jest podstaw do zmiany postanowienia z dnia 22 marca 2012 r. poprzez jego sprostowanie, tak w sentencji tegoż rozstrzygnięcia, jak i w zakresie jego uzasadnienia.

Mając na uwadze powyższe względy Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniosek o sprostowanie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 maja 2012 r., jako nie spełniający wymogów, o jakich mowa w art. 156 § 1 w zw. z art. 166 i art. 193 p.p.s.a.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 22 marca 2012 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.