Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 1 września 2011 r., sygn. akt VIII SAB/Wa 28/11 odrzucił skargę M. S. na bezczynność Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w R. Skarżący składając skargę do Sądu I instancji nie wyczerpał środków zaskarżenia przewidzianych w ustawie. Wskazał, iż zgodnie z art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) wniesienie skargi na bezczynność organu jest możliwe dopiero po wniesieniu zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia.
WSA w W. postanowieniem z dnia 3 października 2011 r., odrzucił skargę kasacyjną wniesioną przez M. S. na powyższe postanowienie jako niedopuszczalną z uwagi na fakt sporządzenia jej osobiście przez skarżącego. Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, dalej: p.p.s.a.) skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, bądź też inny podmiot wskazany w art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. Skarżący nie wykazał przy tym, że należy do osób wskazanych w powołanym przepisie.
WSA w W. postanowieniem z dnia 26 października 2011 r. odrzucił zażalenie na powyższe postanowienie M. S., ponieważ nie zostało ono sporządzone przez uprawniony podmiot. Zgodnie z art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego lub też inny podmiot wskazany w art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył M. S. Przewodniczący Wydziału [...] WSA w W. zarządzeniem z dnia 24 listopada 2011 r. na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. wezwał M. S. do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia.
WSA w W. postanowieniem z dnia 18 stycznia 2012 r. odrzucił zażalenie M. S. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że skarżącemu prawidłowo doręczono powyższe wezwanie w dniu 7 grudnia 2011 r., a więc wyznaczony przez Sąd termin upłynął z dniem 14 grudnia 2011 r. Po sprawdzeniu w rejestrze dochodów budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. stwierdzono, że skarżący nie uiścił należnego wpisu od zażalenia. Wobec powyższego Sąd zażalenie strony odrzucił.
M. S. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Kierując się stanowiskiem WSA w W. skarżący stwierdził, że sąd administracyjny jest zobowiązany rozpoznać każdą najdrobniejszą sprawę bez względu na jej wagę. W ocenie strony, wymagania finansowe WSA są nadmierne, a odrzucenie tylko z tego powodu nieuzasadnione. Skarżący powołał przy tym przepis art. 220 § 4 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 214 § 1 i § 2 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki (...). Natomiast stosownie do normy zawartej w art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od zażalenia, pobiera się wpis. Zgodnie ze wskazanym w zaskarżonym zarządzeniu art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W sytuacji, gdy opłata taka nie została uiszczona, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do jej uiszczenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W wezwaniu tym przewodniczący powinien dokładnie oznaczyć kwotę, która powinna zostać wpłacona przez wnoszącego, wskazać termin do jej uiszczenia oraz wyraźnie określić skutek nieziszczenia tej kwoty, wynikający z art. 220 § 1 lub 3 p.p.s.a.
Przechodząc do rozpoznania niniejszej sprawy należy stwierdzić, że zażalenie na postanowienie z dnia 26 października 2011 r. podlegało opłacie sądowej, którą strona na wezwanie Sądu winna była uiścić. Stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) zażalenie wymaga uiszczenia wpisu. Zgodnie bowiem z tym przepisem wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych - 100 zł. Jak wynika z akt sprawy skarżący został prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu od zażalenia, jednak nie wykonał zobowiązania Sądu. Zasadnie więc zażalenie odrzucono postanowieniem z dnia 18 stycznia 2012 r.
Odwołując się do treści § 4 art. 220 p.p.s.a., którego zarzut naruszenia powołał Skarżący w zażaleniu podkreślić należy, iż przepis ten dotyczy wyłącznie przypadków wniesienia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu zażalenia z powodu jego nieopłacenia (por. postanowienie NSA z dnia 26 października 2005 r., I OZ 1096/05, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Tylko wówczas bowiem, gdy środek prawny został odrzucony jako nieopłacony, strona może skorzystać z przysługującego jej, a wynikającego z dyspozycji § 4 art. 220 p.p.s.a., zwolnienia od wpisu od wniesionego zażalenia (por. postanowienie NSA z dnia 12 czerwca 2008 r., II GZ 126/08).
W niniejszej sprawie zażalenie od którego nie został uiszczony należy wpis zostało wniesione na postanowienie o odrzuceniu zażalenia z uwagi na fakt, iż zostało one sporządzone osobiście przez skarżącego a nie przez profesjonalnego pełnomocnika jak to wymaga art. 194 § 4 p.p.s.a. Zatem dopiero zażalenie na postanowienie z dnia 18 stycznia 2012 r. wolne było od wpisu.
Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.