Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Sz. postanowieniem z dnia 16 listopada 2015 r. sygn. akt II SA/Sz 1254/15 odrzucił skargę A.U. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Sz. z dnia 30 kwietnia 2015 r. nr. w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. dalej p.p.s.a.) z powodu uchybienia terminowi do jej wniesienia. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżona decyzję doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 8 maja 2015 r. Natomiast skargę na przedmiotową decyzję wniesiono dopiero 23 września 2015 r., co potwierdza data stempla pocztowego. Z tego powodu skarga była niedopuszczalna.
A. U. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie domagając się jego uchylenia. W uzasadnieniu podniesiono, że skarżący otrzymał decyzję w dniu 24 sierpnia 2015 r. a tym samym skarga została wniesiona w terminie (23 sierpnia 2015 r.)
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie podlega oddaleniu.
Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę po upływie terminu do jej wniesienia. Oznacza to, że skarga wniesiona z naruszeniem terminu 30 - dniowego jest z mocy ustawy niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu z przyczyn formalnych.
W sprawie objętej zażaleniem nie budzi wątpliwości okoliczność, że decyzję ostateczną Dyrektora Izby Celnej w Sz. doręczono skarżącemu w dniu 8 maja 2015 r. W związku z tym, od dnia doręczenia rozstrzygnięcia organu w sprawie rozpoczął się bieg 30 dniowego terminu do wniesienia środka zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Sz. Skarga wniesiona dnia 23 września 2015 r. była spóźniona i z tego względu podlegała odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art.197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.