Uzasadnienie
Skarga J. J. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] kwietnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia danych ze zbioru PESEL wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 6 czerwca 2012 r.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 czerwca 2012 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi. W odpowiedzi na to wezwanie wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. W wykonaniu zarządzenia referendarza sądowego z dnia 9 lipca 2012 r. skarżący został wezwany do złożenia wniosku na urzędowym formularzu. Skarżący wykonał to wezwanie w dniu 23 lipca 2012 r. Postanowieniem z dnia 25 lipca 2012 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym. Pismem z dnia 3 sierpnia 2012 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w Warszawie poinformowała Sąd, iż pełnomocnikiem skarżącego został wyznaczony r. pr. G. W..
W dniu 17 sierpnia 2012 r. wpłynął wniosek organu o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym. W piśmie z dnia 17 września 2012 r. pełnomocnik skarżącego oświadczył, że żąda przeprowadzenia w tej sprawie rozprawy. Zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z dnia 24 września 2012 r. sprawa została skierowana do oczekujących na termin rozprawy. W dniu 6 listopada 2012 r. wyznaczono termin rozprawy na dzień 10 stycznia 2013 r.
Wyrokiem z dnia 23 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. J. W dniu 2 kwietnia 2013 r. J. J. wniósł skargę kasacyjną od tego wyroku. Skarga ta wraz z aktami sprawy została przekazana do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 26 kwietnia 2013 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 12 września 2014 r. sprawa została skierowana na rozprawę w dniu 27 listopada 2014 r.
Pismem z dnia 25 września 2014 r. J. J. wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 1071/12 oraz przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie o sygn. akt II OSK 1102/13. W skardze zawarto wnioski: o stwierdzenie przewlekłości postępowania w tej sprawie oraz o zasądzenie na rzecz skarżącego sumy pieniężnej w wysokości 20 000 zł.
W uzasadnieniu skargi na przewlekłość postępowania skarżący podniósł, że w lutym 2013 r. złożył skargę kasacyjną od wyroku Sądu I instancji z dnia 23 stycznia 2013 r., a dopiero w dniu 18 września 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny wyznaczył w tej sprawie termin rozprawy na dzień 27 listopada 2014 r. Zdaniem skarżącego w postępowaniu tym zaszła nieuzasadniona zwłoka w okresie od dnia 15 czerwca 2013 r. do dnia 25 września 2014 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że prawo skarżącego do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki nie zostało naruszone.
Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeśli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności tego sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania jej sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz.U. Nr 179, poz. 1843 ze zm. - zwanej dalej ustawą). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że zwłoka ta jest nieuzasadniona. Stosownie do art. 2 ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeśli postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne do jego zakończenia, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuca przewlekłość postępowania.
Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznawania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznawanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.
Ustawa nie określa wprost, jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 ustawy, który stanowi, że skarżący może wystąpić z nową skargą w tej samej sprawie po upływnie 12 miesięcy. Oznacza to, iż ustawodawca uznał za przewlekłe takie postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy (por. postanowienia NSA: z dnia 24 kwietnia 2008 r., I OPP 16/08, Lex 479698, z dnia 4 czerwca 2008 r., I OPP 20/08, Lex 479136, z dnia 24 lipca 2008 r., II OPP 20/08, Lex 493700).
Postępowanie w tej sprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie od dnia wpływu skargi do Sądu do dnia wydania wyroku trwało 8 miesięcy. Wszystkie czynności podjęte w tej sprawie przez Sąd były prawidłowe i terminowe. Postępowanie to przedłużyło się z uwagi na konieczność rozpoznania wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Ponadto pełnomocnik skarżącego nie przychylił się do wniosku organu o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym i wniósł o przeprowadzenie rozprawy, co również miało wpływ na wydłużenie się tego postępowania.
Natomiast postępowanie przez Naczelnym Sądem Administracyjnym, któremu w zasadzie skarżący zarzuca przewlekłość, trwa 17 miesięcy. Wprawdzie czas trwania postępowania kasacyjnego przekroczył 12 miesięcy, lecz należy mieć na uwadze, że znaczna liczba spraw wpływających ze środkami odwoławczymi do Naczelnego Sądu Administracyjnego stanowi przyczynę długiego oczekiwania na rozpoznanie sprawy. Stosownie do przepisu § 49 ust. 1 uchwały Zgromadzenia Ogólnego Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 listopada 2010 r. w sprawie regulaminu wewnętrznego urzędowania Naczelnego Sądu Administracyjnego (M.P. Nr 86, poz. 1007) sprawy wpływające ze środkami odwoławczymi od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych należy rozpoznawać według kolejności ich wpływu do Sądu, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Podstawy do szybszego rozpoznawania spraw mogą wynikać z przepisów ustawy, które określają terminy rozpoznawania spraw przez sąd. Możliwe jest również zarządzenie rozpoznania sprawy poza kolejnością, jeżeli strona przedstawi powody uzasadniające przyśpieszenie rozpoznania (§ 49 ust. 2 powołanej uchwały).
W kategorii spraw, do której należy ta sprawa przepisy szczególne nie nakładają na Sąd obowiązku rozpoznania sprawy poza kolejnością. Strona skarżąca nie składała również wniosku o przyśpieszenie rozpoznania tej sprawy. W związku z powyższym, mając na uwadze dużą liczbę spraw wpływających do tego Naczelnego Sądu Administracyjnego i konieczność ich rozpoznawania według kolejności ich wpływu, nie można uznać, że zwłoka w prowadzeniu postępowania przez ten Sąd była nieuzasadniona. Ponadto w tej sprawie został już wyznaczony termin rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym na dzień 27 listopada 2014 r.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż w tej sprawie nie można stwierdzić, że nastąpiła przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie i przed Naczelnym Sądem Administracyjnym i na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.