Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 10 grudnia 2014 r. sygn. akt II SA/Gd 493/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę I.T. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia [...] maja 2014 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wywiodła skarżąca I.T. W treści wniesionego środka odwoławczego skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty Lęborskiego z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę – przebudowa i nadbudowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego, do czasu zakończenia postępowania kasacyjnego, podnosząc, że przedmiotowa inwestycja miałaby być realizowana w oparciu o decyzję wydaną z rażącym naruszeniem prawa. Zatem ewentualne uwzględnienie skargi skutkować będzie wyeliminowaniem z obrotu prawnego decyzji o pozwoleniu na budowę, co pozbawi inwestorów możliwości realizacji inwestycji. Taka sytuacja wymagać będzie wszczęcia odrębnego postępowania zmierzającego do przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego. Wziąwszy zaś pod uwagę nakład środków jak i czas trwania ewentualnych postępowań w tym zakresie, skarżąca stoi na stanowisku, że zasadne jest uniemożliwienie realizacji spornej inwestycji. Wobec tego uznać należy, że realizacja tego rodzaju inwestycji może spowodować trudne do odwrócenia skutki, jak również stoi w sprzeczności z interesami bezpośrednich sąsiadów.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", "po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy". Przepis ten na mocy art. 193 P.p.s.a. znajduje także zastosowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Z konstrukcji powyższego przepisu wyłaniają się dwie podstawowe dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy zasady. Po pierwsze, postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji jest postępowaniem prowadzonym na wniosek skarżącego, a więc sąd nie jest uprawniony do działania z urzędu, a jedynie w zakresie, na jaki wskazuje skarżąca w treści swego wniosku. Zatem nie jest dopuszczalna samodzielna konkretyzacja rzeczywistej woli autora wniosku przez sąd. Po drugie, postępowanie to dotyczy, co do zasady, możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonej do sądu decyzji, co nie wyklucza jednak możliwości wstrzymania również i innych aktów wydanych w granicach tej samej sprawy. Dopiero więc gdy zaistnieją podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, sąd może, na podstawie art. 61 § 3 zdanie ostatnie P.p.s.a. wstrzymać wykonanie także decyzji wydanych w innych postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Nie jest również możliwe wstrzymanie wykonania decyzji organu pierwszej instancji, jeżeli z uwagi na brak wniosku strony skarżącej, sąd nie może wstrzymać wykonania zaskarżonej decyzji, którą jest decyzja organu drugiej instancji.
W realiach niniejszej sprawy, niezależnie od motywów wniosku, podkreślić należy, że nie mógł on zostać uwzględniony już z tego względu, że dotyczył wstrzymania wykonania decyzji Starosty Lęborskiego z dnia [...] grudnia 2013 r., a więc decyzji organu pierwszej instancji. Dodatkowo zauważyć należy, że wniosek ten jako złożony przez profesjonalnego pełnomocnika skarżącej w treści wniesionego środka odwoławczego nie mógł zostać konwalidowany w trybie art. 6 P.p.s.a.
W konsekwencji stwierdzić należy, że niemożliwa była ocena wystąpienia niebezpieczeństw o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., co skutkowało koniecznością oddalenia wniosku przez Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 P.p.s.a. Dlatego orzeczono jak w sentencji.