Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 30 października 2014 r., sygn. akt VIII SA/Wa 490/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowo-akcyjna z siedzibą w Warszawie na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowo-akcyjna z siedzibą w Warszawie zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Radomiu z dnia [...] stycznia 2014 r. oraz postanowienia z dnia [...] marca 2014 r. w całości do czasu rozpatrzenia skargi kasacyjnej z uwagi na niebezpieczeństwo zaistnienia znacznej szkody w majątku skarżącej w przypadku wyegzekwowania kwoty grzywny. Podniesiono, iż wykonanie obowiązku przez skarżącą stanowiłoby dla niej znaczne obciążenie. W przypadku wyegzekwowania kwoty grzywny od skarżącej groziłoby to jej utratą płynności finansowej, a w efekcie utratą bytu prawnego. To z kolei skomplikuje niezwykle trudny stan prawny nieruchomości oraz możliwość jego uregulowania. Podniesiono, iż skarżąca nie prowadzi jakiejkolwiek działalności operacyjnej. Skarżąca nie ma bowiem przychodów, a przedmiotowa nieruchomość położona w Radomiu, stanowi obciążenie finansowe skarżącej. Potwierdza to treść załączonego sprawozdania finansowego znajdującego się w aktach sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Kompetencja Naczelnego Sądu Administracyjnego do wstrzymania wykonania aktu lub czynności została uregulowana w art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 dalej jako "p.p.s.a."). Strona może więc wnioskować do Sądu o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu również w momencie wnoszenia skargi kasacyjnej, czemu odpowiada kompetencja Naczelnego Sądu Administracyjnego do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, w razie wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu I instancji oddalającego skargę.
Z konstrukcji ww. normy prawnej wynika, iż to na stronie spoczywa obowiązek wykazania we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji przesłanek zawartych w powołanym przepisie, tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Sąd rozpoznając wniosek nie dokonuje oceny zasadności skargi, dlatego też wniosek powinien zawierać odrębne uzasadnienie. Samo powołanie się na skutki wymienione w art. 61 § 3 p.p.s.a. nie stanowi uprawdopodobnienia ich wystąpienia (por. postanowienie NSA z dnia 12 grudnia 2008 r. sygn. akt I OZ 896/08 LEX nr 564272 oraz postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2004 r., GZ 121/04 oraz postanowienie NSA z dnia 29 wrzesień 2009 r. sygn. akt I OSK 1333/09 – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
Nie można zatem przenosić na Sąd obowiązku wykazania okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji w sytuacji, gdy strona we wniosku okoliczności tych nie wskazuje. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności poprzedzić należy analizą przedstawionego przez wnioskodawcę uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku, która powinna być spójna i odnosząca się do konkretnej sytuacji wnioskodawcy. We wniosku należy zatem co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie strona skarżąca nie wykazała na czym polega ewentualna szkoda, bądź spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków związane z obowiązkiem zapłaty grzywny w celu przymuszenia w wysokości 50.000 zł. Ogólne argumenty związane z utratą płynności finansowej pozostają bez odniesienia do jakiejkolwiek dokumentacji. Składając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżąca nie przedstawiła dokumentów, które pozwoliłyby ocenić Sądowi I instancji w jakiej sytuacji finansowej się znajduje, jakie uzyskuje dochody i jakie posiada rezerwy finansowe. W szczególności strona skarżąca nie przedstawiła aktualnego sprawozdania finansowego spółki (a jedynie powołuje się na sprawozdanie za rok 2013).
W związku z powyższym, skoro skarżąca nie uprawdopodobniła, że wykonanie postanowienia spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki lub spowodowałoby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody.
Dodać należy, iż obowiązek nałożony postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Radomiu w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia nie ma charakteru nieodwracalnego, czyli nie spowoduje trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto stosownie do art. 125 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2014 r., poz. 1619) w razie wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym, nałożone, a nieuiszczone lub nieściągnięte grzywny w celu przymuszenia podlegają umorzeniu. Zatem w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zagrożenie wskazywane we wniosku o wstrzymanie wykonania ww. postanowienia jest subiektywnym odczuciem skarżącej kasacyjnie, bowiem może ona w każdej chwili uniknąć zagrożenia egzekucji nałożonej grzywny poprzez wykonanie obowiązku określonego tytułem wykonawczym. Dodatkowo należy wskazać, że odmowa wstrzymania wykonania postanowienia, na tym etapie postępowania, nie pozbawia skarżącej prawa do złożenia kolejnego wniosku w tej sprawie.
Z powyższych względów i na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.