Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 10 stycznia 2017 r. sygn. akt II SA/Łd 738/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę J. K. (dalej również jako "skarżąca") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia [...] lipca 2016 r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji.
Skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, w skardze kasacyjnej z dnia [...] marca 2017 r., wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi oraz zasądzenie kosztów postępowania. Ponadto w skardze kasacyjnej zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącej wskazał na zaistnienie przesłanki, o której mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) (dalej p.p.s.a.), wynikającej z możliwości powstania nowej zabudowy oraz zwiększenia immisji z nieruchomości objętej kontrolowaną decyzją. W ocenie pełnomocnika, na skutek uchybienia polegającego na odmowie uznania skarżącej za stronę w niniejszej sprawie organy administracji nie prowadziły analizy oddziaływania planowanej inwestycji na nieruchomość skarżącej. Nieruchomości objęte badaniem przez organy, jak podnosi pełnomocnik to niezabudowane działki rolne, natomiast nieruchomość skarżącej jest zabudowana budynkiem mieszkalnym.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Użyte przez ustawodawcę pojęcia "znaczna szkoda" i "trudne do odwrócenia skutki" wymagają konkretyzacji w dokładnie i wszechstronnie zgromadzonym materiale dowodowym, który powinien przedstawić wnioskodawca (por. postanowienie NSA z dnia 26 września 2013 r., II FSK 2540/13, postanowienie NSA z dnia 24 czerwca 2013 r., II FSK 1613/13).
Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji administracyjnej) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie.
Wstrzymanie wykonania dotyczy zatem sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Skutków takich nie wywołuje decyzja o ustaleniu warunków zabudowy dla realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia, ponieważ nie nakłada nowych praw lub obowiązków, które podlegałyby wykonaniu oraz nie powoduje powstania żadnych skutków w sferze interesu prawnego strony. Argumentacja pełnomocnika skarżącej wskazująca na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy jest nieusprawiedliwiona. Decyzja o warunkach zabudowy ma charakter promesy, a więc rozstrzygnięcia dającego możliwość realizacji planowanego przedsięwzięcia budowlanego. Nie stanowi jednak ona aktu, który dawałby podstawę do rozpoczęcia robót budowlanych i realizacji planowanej inwestycji. To nie decyzja określająca warunki zabudowy, a rozstrzygnięcia, dla których jej wydanie jest warunkiem, mogą podlegać wykonaniu.
Zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie sądowoadministracyjnym poglądem, ewentualnemu wstrzymaniu wykonania będzie mogła podlegać dopiero decyzja o pozwoleniu na budowę i w tym postępowaniu będą mogły zostać zabezpieczone interesy skarżącej.
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.